Ask to use

Αναζήτηση

Φόρτωση...

Θέματα

Πληροφορίες

Η Φωτό Μου
Είμαι απόφοιτος του τομέα Κλασικών Σπουδών του τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του ίδιου τομέα της σχολής με το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας να παραγματεύεται το έργο "Περὶ παίδων ἀγωγῆς" του Πλουτάρχου. Είμαι υποψήφια διδάκτωρ του τομέα Κλασικών Σπουδών του τμήματος Φιλολογίας του Δ. Π. Θ. Με ενδιαφέρουν αρκετά θέματα διδακτικής μεθοδολογίας και μελέτες περιπτώσεων. Το 2009 διορίστηκα μέσω Ασεπ και δίδαξα στο ΓΕΛ Αρχαγγέλου Ρόδου για δύο χρόνια. Από το σχολικό έτος 2011-12 υπηρετώ στο ΓΕΛ Λιμένα, στην γενέτειρά μου, την Θάσο.

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Υλοποίηση σχεδίου Erasmus+ απο το ΓΕΛ Λιμένα Θάσου

Τίτλος προγράμματος: "Καλλιέργεια ευρωπαϊκής προοπτικής της σχολικής μονάδας στην ψηφιακή εποχή"

Σχολείο: Γενικό Λύκειο Λιμένα Θάσου

Υλοποίηση: 15 Σεπτεμβρίου 2015 - 15 Σεπτεμβρίου 2017

   Κατά το σχολικό έτος 2014-15, παράλληλα με άλλες δράσεις, εκπονήθηκε σχέδιο επιμόρφωσης εκπαιδευτικών για το Γενικό Λύκειο Λιμένα, με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την Σ. Σιαμαντούρα (ΠΕ02). Το σχέδιο κατατέθηκε για έγκριση στο Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.) και εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 2015. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στη ιστοσελίδα του Ι.Κ.Υ. . Το ΓΕΛ Λιμένα σημείωσε πολύ καλή επίδοση, όπου κατατάχθηκε στη 55η  θέση σε συνολικά 95 υποβληθέντα σχέδια από σχολεία όλης της Ελλάδας και όλων των βαθμίδων (Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια). Το πρόγραμμα υλοποιείται κατά τα σχολικά έτη 2015-17 με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την Σωτηρία Σιαμαντούρα (ΠΕ02).

   Το σχέδιο περιλαμβάνει την επιμόρφωση εκπαιδευτικών σε καινοτόμες εκπαιδευτικές πρακτικές μέσω Νέων Τεχνολογιών,αλλά και στην οργάνωση και υλοποίηση χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων Erasmus+.Στο τμήμα που αφορά την ατομική κινητικότητα συμμετέχουν 2 εκπαιδευτικοί του σχολείου, που μιλούν κατ' ελάχιστο αγγλικά, έχουν ευχέρεια στη χρήση των ΤΠΕ (πιστοποίηση Α επιπέδου), καθώς και πρότερη εμπειρία σε εκπαιδευτικές συνεργασίες. Πρόκειται για την υπεύθυνη του προγράμματος Σ. Σιαμαντούρα και την διευθύντρια του σχολείου Αρετή Κώτση (ΠΕ01). Οι δραστηριότητες αυτές αφορούν την κατάρτιση και επιμόρφωση προσωπικού στο εξωτερικό. Στο δεύτερο μέρος του σχεδίου θα συμμετέχουν πολλοί εκπαιδευτικοί συμμετέχοντας στις μελλοντικές σχολικές συμπράξεις.

   Οι βασικοί άξονες του παρόντος σχεδίου είναι η ψηφιακή εξειδίκευση, οι πρωτοποριακές συνεργατικές μέθοδοι διδασκαλίας καθώς και η οργάνωση ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Θέτοντας ως κύριο στόχο το άνοιγμα των ευρωπαϊκών οριζόντων του σχολείου, είναι απαραίτητη η απόκτηση ανάλογων δεξιοτήτων από το εκπαιδευτικό προσωπικό. Με βάση τις ανάγκες της σχολικής μονάδας, όπως προέκυψαν μέσα από  συζητησεις του συλλόγου διδασκόντων (ανάγκη εκσυγχρονισμού της διδασκαλίας και υλοποιησης ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ανάγκη επίγνωσης της διαπολιτισμικότητας), θέσαμε τους παρακάτω άξονες ως βασικούς πυλώνες του παρόντος σχεδίου:
α) απόκτηση διαπολιτισμικών δεξιοτήτων
β) επίγνωση στρατηγικών σχεδιασμού και υλοποίησης ευρωπαϊκών συνεργατικών προγραμμάτων
γ) εφαρμογή νέων πρακτικών σχετικά με την οργάνωση της διδασκαλίας και της μάθησης
δ) ατομική και επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών
Παρακάτω αναλύονται οι στόχοι όπως αυτοί προκύπτουν από τις ανάγκες του σχολείου με βάση τους τομείς που χρήζουν βελτίωσης:
- Υπάρχει η βούληση να δοθεί στους μαθητές η δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με συνομηλίκους τους από διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες με σκοπό τη γλωσσική και πολιτιστική καλλιέργεια αλλά και τη διεύρυνση του προγράμματος σπουδών. Ο στόχος αυτός θεωρείται πολύ σημαντικός καθώς οι μαθητές μας βρίσκονται στο ηλικιακό φάσμα που επιβάλλει το άνοιγμα των οριζόντων τους σε κοινωνικό επίπεδο, εφόσον πολύ σύντομα θα πάψουν να είναι μαθητές και θα είναι πολίτες μιας χώρας η οποία ατενίζει στο Ευρωπαϊκό της μέλλον. Έτσι, κρίνεται απαραίτητο να αποκτήσουν όλες τις δεξιότητες για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του νέου τους ρόλου, αλλά και στις ανάγκες της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας. Προερχόμενοι από ένα μικρό και απομονωμένο λόγω γεωγραφικής θέσης μέρος δεν έχουν πολλές ευκαιρίες για να το επιτύχουν.
- Επιπλέον, είναι εφικτό να ανανεωθεί ο τρόπος διδασκαλίας μέσω της ανταλλαγής απόψεων για νέες μεθόδους και εργαλεία διδασκαλίας αλλά και μέσω της επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού δυναμικού στην χρήση νέων τεχνολογιών. Είναι περιττό να αναφέρουμε την σημασία της ορθής χρήσης των νέων τεχνολογιών για την διδακτική πράξη αλλά και την επικοινωνία στην εποχή μας. Μέσω των εκπαιδευτικών θα μπορέσουν να αποκτήσουν αυτές τις δεξιότητες οι μαθητές, έτσι ώστε να έχουν μια πιο ολοκληρωμένη προετοιμασία για τον κοινωνικό και εργασιακό τους βίο. Ο στόχος αυτός ενισχύεται και από την πρόσφατη προσπάθεια εξοπλισμού του σχολείου μας με την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή ( netbook, τηλεοράση, προτζέκτορες, ηχοσύστημα) σε κάθε τάξη. Εφόσον υπάρχει η υλικοτεχνική υποδομή είναι ανάγκη να υπάρξει και η ανάλογη κατάρτιση των εκπαιδευτικών για να γίνει σωστή χρήση της.

   Συμπερασματικά, η υλοποίηση του σχεδίου θα επιφέρει βελτιώσεις σε αρκετούς τομείς που χρήζουν βελτίωση:
- δεξιότητες προσωπικού ( γλωσσικές, κοινωνικές, διδακτικές, οργάνωσης ευρωπαϊκών προγραμμάτων)
- δεξιότητες μαθητών ( γλωσσικές, κοινωνικές, ψηφιακές)
- ευρωπαϊκή διάσταση του σχολείου ( οργάνωση ευρωπαϊκών διακρατικών συμπράξεων και αδελφοποιήσεων, προγραμμάτων eTwinning)
- οργάνωση της διδασκαλίας ( υποστήριξη μαθητών σε μαθησιακό, ψυχολογικό και παιδαγωγικό επίπεδο, εφαρμογή υποστηρικτικής / διαφοροποιημένης διδασκαλίας σε μαθητές με διαφορετικό γνωστικό υπόβαθρο ή εκπαιδευτικές ανάγκες, εκσυγχρονισμός διδασκαλίας)
- δεξιότητες διαχείρισης πολυπολιτισμικών τάξεων.

   Το σχέδιο διαρκεί δύο χρόνια και περιλαμβάνει αρκετές δραστηριότητες.
-Πριν τα επιμορφωτικά σεμινάρια θα γίνει προετοιμασία των υποψηφίων στα ζητήματα για τα οποία θα λάβουν επιμόρφωση, αλλά και επικοινωνία με τους διοργανωτές, ωστε να διασφαλιστεί με τον καλύτερο τρόπο η μετακίνηση του προσωπικου.
-Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες θα παρακολουθήσουν εβδομαδιαία σεμινάρια με θέμα την οργάνωση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και την χρήση ψηφιακών εργαλείων. Πιο συγκεκριμένα το πρώτο πρόγραμμα υλοποιείται στην Ιταλία με θέμα την διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και δεύτερο πρόγραμμα διοργανώνεται απο το Ινστιτούτο Cervantes της Μαδρίτης και έχει τίτλο "Innovative skills in ICT through collaborative and project-based teaching and learning". Κατά τη διάρκεια του σεμιναριού οι επιμορφούμενοι θα έρθουν σε επαφή με άλλους ευρωπαίους συναδέλφους, θέτοντας τις βασεις για μελλοντικές συνεργασίες.
-Μετά την λήξη των σεμιναρίων θα παρουσιάσουν αυτά που έμαθαν, λειτουργώντας ως πολλαπλασιαστές επιμορφώνοντας τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Μέσα από το σύλλογο των διδασκόντων θα συσταθεί ομάδα οργάνωσης και διαχείρισης προγραμμάτων Erasmus+, στην οποία θα υπάρχουν 3-4 εκπαιδευτικοί του σχολείου.
-Ακολούθως, θα γίνουν οι απαραίτητες επαφές, για να οργανωθούν συμπράξεις και eTwinning έργα για το επόμενο σχολικό έτος. Παράλληλα θα γίνει επιλογή των καλών πρακτικών που θα υιοθετηθούν, θα αξιολογηθουν και θα ενσωματωθούν στο  σπουδων. Για τα αποτελέσματα θα ενημερωθούν  όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς.
-Τέλος θα γίνει δημοσιοποήση των αποτελεσμάτων σε ειδική ημερίδα, αλλά και στην οικεία Διεύθυνση και τους σχολικούς συμβούλους.



Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Όταν η τέχνη προπορεύεται των γεγονότων....

Η πολύ καλή φίλη και εικαστικός Δήμητρα Σδράλη μαζί με τους μαθητές του 6ου Γυμνασίου Καβάλας δημιούργησαν ένα έργο για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Το έργο ολοκλήρωσαν στις 13 Νοεμβρίου το μεσημέρι.Το βράδυ της ίδιας ημέρας έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία.Μπορεί να ήταν καθαρά τυχαίο, σίγουρα τό έργο, όμως, είναι επίκαιρο, διοτι διακρίνονται τα χρώματα της Γαλλικής σημαιας και τα πουλιά, τα οποία αποτελούν συμβολο της ελευθεριας.


Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Επέτειος εξέγερσης Πολυτεχνείου ΓΕΛ Λιμένα Θάσου

Η σημερινή μέρα πάντα ήταν πολύ ξεχωριστή για μένα, γι αυτό το λόγο επιδιώκω να επιλέγω την οργάνωση της συγκεκριμένης σχολικής γιορτής, όποτε έχω την ευκαιρία να το κάνω. Φέτος η διοργάνωση έγινε πιο ξεχωριστή από ποτέ, λόγω της μαζικής συμμετοχής των μαθητών. Συνολικά μετράμε πάνω από 60 μαθητές οι οποίοι συμμετείχαν στο βίντεο, τραγούδησαν στη χορωδία, αλλά και στη μικρή συναυλία που ακολούθησε. Ευχαριστώ όλους τους μαθητές και τους συναδέλφους που βοήθησαν και φέτος. Ιδιαίτερα θα ευχαριστήσω την πολυτάλαντη συνάδελφο με την μελωδική φωνή,  Ελένη Γαλανοπούλου, η οποία παρά τον φόρτο εργασίας της κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να οργανώσει την πολυπληθέστατη χορωδία μας.
Το βίντεο που ακολουθεί αποτελεί το πρώτο μέρος της γιορτής. Τα πρώτα πέντε λεπτά είναι αφιερωμένα σε ένα μικρό χρονικό της εξέγερσης. Στη συνέχεια, ακολουθεί το κύριο μέρος του βίντεο, στο οποίο συμμετέχουν 37 μαθητές.

Υπεύθυνοι γιορτής:  Αλειφέρης Βασίλης
                                 Σιαμαντούρα Σωτηρία

Διδασκαλία Χορωδίας: Γαλανοπούλου Ελένη


Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Του νεκρού αδελφού ( Αλβανική παραλλαγή)

Ο μαθητής της Α' Λυκείου Ηλίας Δήμα, έψαξε και βρήκε την αλβανική εκδοχή της παραλογής και την μετέφρασε ο ίδιος. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε, αφενός λόγω της μεταφραστικής ικανότητας του μαθητή και αφετέρου για το πόσο ενδιαφέρουσα είναι αυτή η παραλλαγή. Συζητήσαμε στην τάξη με πολύ ενδιαφέρον τις ομοιότητες και τις διαφορές των δύο παραλλαγών και τα παιδιά πιστεύω το απόλαυσαν οσο κι εγώ.


 Πρωτότυπο κείμενο: Besa e Kostandinit

Gjashtë e gjashtë dymbëdhjetë, Doruntina trembëdhjetë !... Ish njëherë e një mot një nënë shumë e mirë i kish dymbëdhjetë bij të hijshëm. Të trembëdhjetën kishte një bijë të bukur mbi shoqet të gjitha, që ia thoshin Doruntinë . Vasha u rrit e u bë për tu martuar. Mirëpo nga bujarët e atij vendi askush nuk e gëzoi. Të gjithë e dëshironin askush s'guxonte ta zërë nuse, sepse nuk e ndjente veten të zotin për ta marrë për shoqe. Atëherë na vjen një trim i largët; i mirë, i hijshëm, i fisëm dhe nis dërgon shkesë dallëndyshen që t'a kërkojë Doruntinën nuse. E ëma dhe të njëmbëdhjetë vëllezërit e mëdhenj nuk donin t'ia jepnin, sepse trimi ndonëse i mirë e i fisëm, ishte nga një vend shumë i largët. Vetëm i vogli, Kostandini donte. - T'ia japim zonja mëmë - thosh ai - se trimi është i mirë. Më ka hyrë në zemër. - Kostandin biri im, cfarë po thua ti kështu? - ia kthente e ëma. Aq larg do ma shpiesh Doruntinën time? Se në e daça për gëzim, për gëzim nuk do t'a kem; se në e daça për helm, për helm nuk do t'a kem. - Të jap besën zonja mëmë, se kur t'a duash ti Doruntinën, qoftë për gaz qoftë për helm, vete unë e t'a sjell!. Mëma dhe të njëmbëdhjetë vëllezërit u bindën: e vluan dhe e martuan Doruntinën me trimin e largët. Bënë dasmë nëntë ditë. Të dhjetën trimi mori nusen e shkoi tek dheu i tij i largët. Mëma e vasha qanë me lot kur u ndanë ... ... Shumë luftra u luftuan atë mot te dheu ynë, se kish ardhur i huaji t'a shkelte e t'a pushtonte. Të dymbëdhjetë vëllezërit dolën të luftojnë për vendin e tyre dhe u vranë një pas një të gjithë. Kur iu vra djali i parë, mëma psherëtiu e tha: - Biri im unë nuk kam helm e nuk do të të qaj, sepse ti re për dheun tënd e më mbeten dhe njëmbëdhjetë bij të tjerë për luftë. Kur iu vranë gjashtë, që të gjashtë trima e të dashur, ajo derdhi vetëm nga një lot për secilin e bëri vetëm nga një vajtim. Po kur nisën t'i vriten dhe të tjerët, mëmës iu këput zemra dhe lëshoi një psherëtimë të madhe sa uturoi tërë vendi: - Mjerë unë, ç'helm i madh të mos kem Doruntinën pranë në këtë zi që më mbuloi shtëpinë!. Kur u vra djali i fundit, Kostandini, mëma shkuli leshrat e bardha e thirri: - Bobo, ç'vdekje, e nëmosura vdekje! Ti më more dymbëdhjetë bij e tani kush mund ta dijë a s'ma ke marrë edhe bijën time të vetme, bijën time të dëshiruarën! Kur u gdhi e shtuna e të vdekurve, mëma vajti te varret e të bijve. Dymbëdhjetë djem kish pasur, dymbëdhjetë varre kish tani... Mbi çdo varr ndezi nga një qiri e bëri një vajtim, po mbi varr të Kostandinit ndezi dy qirinj dhe bëri dy vajtime, qau me ngashërime dhe thirri tre herë: - O biri im! O biri im! O biri im!... Edhe tri herë të tjera: - O Kostandin! O Kostandin! O Konstandin! Pastaj u shemb përdhe, pushtoi gurin e varrit e u trua: - Kostandin, o biri im, ku është besa që më dhe, se do ma sillje Doruntinën, tët motër? Besa jote vdiq bashkë me ty e kalbet në varr të zi! Kështu tha dhe e lau gurin me lotët e syve. Në mesnatë Kostandini u ngrit nga varri. Guri i varrit u bë kalë i zi si nata. Edhe dheu i zi u bë shalë e zezë si nata. Rrotulla që mbante gurin u bë fre i argjendtë. Trimi i hipi kalit, u përkul përpara, uli kryet dhe i ra me shporet. Kaptoi si frymë male e fusha, hodhi lumenj e përrenj, la prapa katunde, kodra , pyje... Kostandini arriti te shtëpia e motrës kur kish dalë dielli. Ajo ndodhi ditë e kremte. Në shesh, përpara shtëpisë, gjeti të bijtë e të motrës, nipërit e tij, që loznin e vraponin pas dallëndysheve, I pyeti: - Bij të zemrës, ku është zonja, mëma juaj? - Kostandin, o zoti lalë, - i thanë ata - mëma jonë po hedh valle në fshat, atje tek bëhet dasmë. Kostandini shkoi shpejt tek vallja e parë, pa një luzmë vashash të bukura tek këndonin e vallonin dhe tha me vete : "Të bukura jeni, moj vasha, por për mua nuk jeni, sepse unë s'jam nga kjo botë...". Dhe u afrua të pyesë: - Gëzuash, o vasha të bardha! A është me ju Doruntina, motra ime? - Shko përpara trim, se do ta gjesh tek kërcen hareshëm veshur me petk të ndritshm kadifeje. Kostandini vajti tek vallja e dytë dhe u mat të pyesë përsëri, po Doruntina e pa vetë dhe i thirri: - Kostandin, o im vëlla! Dhe iu afrua e përqafoi. Kostandini i tha: - Doruntinë, motra ime! Eja të shkojmë. Të do zonja mëmë në shtëpi!. Më thuaj vëlla, si të vij unë atje? Po të më dojë për gaz , do të vete të marr stolitë më të mira, por po të më dojë (mos qoftë e thënë) për helm, do vete të vishem me të zeza. - Eja motër, ashtu si je!. E mori në vithe të kalit. Kali ikën si shakullimë. Ata kapërcejnë si në ëndërr male e fusha, pyeje e kodra, lumenj e përenj. Hëna e yjet kanë shtangur lart e shikojnë me të drojtur. Gjatë udhës, motra e pyet vëllanë: - Kostandin, vëllai im, përse shpatullat e gjëra të janë mbushur me myk? - Doruntinë, motra im , shpatullat mi ka mbuluar tymi i shkluhave në luftë. Se në vendin tonë u bënë luftra të mëdha, erdhën armiq të na shkelin dhe ne të gjithë dolëm të luftojmë. - Kostandin, vëllathi im, përse flokët e derdhura i ke gjithë pluhur? - Doruntinë motra ime, gjatë udhës kishte shumë pluhur dhe mi pluhrosi flokët. -Kostandin vëllathi im, përse vëllezërit e mi të bukur si drita, s'kanë dalë përpara të na presin? - Doruntinë, motra ime, ndoshta janë në lodër e s'presin të vemi sonte. - Kostandin vëllathi im, përse dritaret e shtëpisë janë mbyllur sot krejt? - Doruntinë motra ime, i kemi mbyllur se fryn erë e fortë e dimrit nga deti. Kur arrinë pranë kishës, Kostandini i tha motrës: - Ti shko përpara se unë dua të hyj të përgjunjem! Kostandini shkoi e hyri prapë në varr të zi. Kali u bë prapë gur, shala u bë dhè dhe freri i argjendtë u bë rrotullë. Dhe përsëri reth e qark zotëroi heshtja e vdekjes. Ndërkaq Doruntina ngjiti shkallët dhe trokiti gazmend në derë. - Mëmë hapma derën! - Kush je ti që trokëllin aty tek dera? - Hapma zonja mëmë - Jam jot bijë Doruntina. - Ikë tutje nga ke ardhur o vdekje e shkretë. Ti mi more të dymbëdhjetë bijtë e tani ke ardhur të më marrësh dhe mua që të mos e shoh më Doruntinën time! - C'po thua ashtu zonja mëmë? Nuk ma njeh zërin? Besa zonja mëmë, jam unë vetë, Doruntina jote. - Ngul gishtin tek vrima e kycit që të ta shoh e të t'a njoh. Doruntina nguli gishtin e vogël tek vrima e kycit - atë gisht të hollë e të bardhë. Mëma ia njohu sakaq e i hapi derën. - Kush të solli këtu, o zemra ime? - Më solli Kostandini, im vëlla. - Cili Kostandin, moj bijë? Kostandini im ka vdekur bashkë me të njëmbëdhjetë vëllezërit e tjerë. U vranë në luftë... Dhe si rinin të dyja, njëra tek praku e tjetra në derë, plasën si qelqi me verë... Ελληνική Μετάφραση

Η πίστη (μπέσα) του Κωνσταντή:


 Έξι και έξι δώδεκα,η Αρετή(Doruntina) δεκατρία! Μία φορά και έναν καιρό ήταν μία καλή μητέρα η οποία είχε δώδεκα ευπρεπείς γιούς. Το δεκατοτρίτο παιδί ήταν μία όμορφη κόρη η οποία ήταν η καλύτερη και ονομάζονταν Αρετή (Doruntina). Έπειτα η κόρη μεγάλωσε και ήταν έτοιμη πια για γάμο. Όμως από τους ευγενείς της χώρας κανένας δεν την χάρηκε. Όλοι την εθέλανε αλλά κανένας δεν τολμούσε να την παντρευτεί γιατί δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους ικανούς για να την έχουν σύζυγο. Τότε έρχεται από μακριά ένας θαραλέος, καλός και ευπρεπής ευγενής και έστειλε προξενητές για να ζητήσουν την Αρετή για νύφη. Η μητέρα της και τα έντεκα αδέλφια της δεν θέλανε να την δώσουνε, γιατί αν και ο θαραλέος αυτός άντρας ήταν ευγενής προέρχονταν από ένα μακρινό μέρος. Μόνον ο μικρότερος από τους γιούς ήθελε να την δώσει ως νύφη.
-Ας την δώσουμε μητέρα, έλεγε αυτός, γιατί ο θαραλέος είναι καλός. Τον έχω συμπαθήσει. -Κωνσταντή, γιέ μου τι λες τώρα; ,του αποκρίθηκε η μητέρα. Τόσο μακριά θα μου στείλεις την Αρετή μου;Και αν τύχει χαρά δεν θα την έχω εδώ,αν τύχει πίκρα παλι δεν θα την έχω.
- Σου δίνω την μπέσα μου μητέρα, γιατί όποτε την θελήσεις την Αρετή είτε για χαρά είτε για πίκρα εγώ θα σου την φέρω.
Η μητέρα και οι έντεκα αδελφοί πείστηκαν, μαζί και Αρετή. Έτσι την παντρέψανε με τον μακρινό θαραλέο. Έκαναν γαμό εννιά ημερών. Την δέκατη (ημέρα) ο θαραλέος πήρε την νύφη και την πήγε στην πατρίδα του. Η μητέρα και η κόρη της κλέγανε όταν αποχωρίστηκαν……. ……Πολλοί πόλεμοι διηξήχθηκαν στην πατρίδα μας εκείνη την εποχή, γιατί είχε επιβληθεί μία ξένη κυριαρχία. Και οι δώδεκα αδελφοί πόλεμησαν για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους αλλά σκωτώθηκαν ο ένας μετά τον άλλον όλοι τους. Όταν σκοτώθηκε ο πρώτος της γιος η μητέρα αναστέναξε και είπε: Γιε μου εγώ δεν θα κλάψω γιατί εσύ έπεσες για την πατρίδα σου και μου απομένουν άλλοι έντεκα γιοί για να πολεμήσουν. Όταν τής σκοτώθηκαν άλλοι έξι γιοί όλοι τους λεβέντες και αγαπητοί, αυτή έχυσε από ένα δάκρυ για τον καθένα και είπε έναν θρήνο για τον καθένα. Άλλα όταν άρχιζαν να σκοτώνονται και οι υπόλοιποι, η καρδιά της μητέρας ράγισε και απελευθέρωσε έναν μέγαλο αναστεναγμό που έτριξε ο τόπος:
- Κακομοίρα εγώ, κακό που με βρήκε να μην έχω την Αρετή κοντά μου στο πένθος αυτό που κάλυψε το σπίτι μου.
Όταν πέθανε και ο τελευταίος της ο γιός ο Κωνσταντής η μητέρα τράβηξε τα μαλλιά της και ούρλιαξε: Αμάν, τι θάνατος , καταραμένος θάνατος! Εσύ μου πήρες δώδεκα αγόρια και τώρα ποιος θα μου φέρει την πολυαγαπημένη μου!
Όταν ξημέρωσε το Σάββατο των νεκρών η μητέρα πήγε στα μνήματα των παιδιών της. Δωδεκα γιούς είχε παλιά, τώρα δώδεκα μνήματα είχε πια…Πάνω από κάθε μνήμα άναψε από ένα κερί και είπε από έναν θρήνο,όμως πάνω από το μνήμα του Κωνσταντή άναψε δύο και θρήνησε δύο φορές, έκλαψε με αναστεναγμούς και φώναξε τρεις φορές:Γιέ μου! Γιέ μου! Γιέ μου! Και άλλες τρεις φορές: Κωνσταντή! Κωνσταντή! Κωνσταντή! Έπειτα έπεσε στο χώμα και φίλησε την ταφόπλακα του γιού της και είπε,
-Κωνσταντή γιέ μου που είναι ο όρκος που μου έδωσες ότι θα φέρεις την Αρετή την αδερφή σου ; Η μπέσα σου πέθανε μαζί με εσένα και σαπίζει σε μαύρο τάφο!
Αφού τελείωσε τον θρήνο της έπλυνε με τα δάκρυά της την ταφόπλακα. Τα μεσάνυχτα ο Κωνσταντής σηκώθηκε από τον τάφο του.Η ταφόπλακα έγινε το άλογό του με χρώμα μαύρο σαν την νύχτα, ενώ το χώμα έγινε μαύρη σέλα σαν την νύχτα και και η βάση του τάφου έγινε ασημένιο χαλινάρι. Γεναίος καβάλησε το άλογο,έσκυψε μπροστά και χαμήλωσε το κεφάλι του και βάρεσε το άλογο. Κάλπασε σαν ανάσα τα όρη και τις πεδιάδες,πέρασε ποτάμια και ρυάκια αφήνωντας πίσω του χωριά, βουνά και δάση….
Ο Κωνσταντής έφτασε στο σπίτι της αδερφής του όταν είχε πια ξημερώσει. Αυτή χτενιζόταν. Στην αυλή του σπιτιού βρήκε τα παιδιά της αδερφής του, τα ανίψια του τα οποία έτρεχαν πίσω από τα χελιδόνια. Τα ρωτάει:
-Παιδιά μου πού βρίσκετια η μητέρα σας;
Εκείνα απαντάνε:
-Κύριε Κωνσταντή, η μητέρα μας χορεύει στο χωριό, εκεί γίνεται ένας γάμος.
Ο Κωνσταντής πήγε γρήγορα στο χορό και εκεί είδε ένα πλήθος με όμορφες κοπέλες που τραγουδούσαν και μονολόγησε
-Ωραίες είστε αλλά δεν κάνετε για εμένα γιατί δεν προέρχομαι από αυτόν τον κόσμο....,έπειτα τις ρώτησε:''Κυρίες είναι με εσάς η Αρετή η αδελφή μου;''
Ενώ αυτές του απάντησαν να πάει μπρόστα και θα την βρει εκεί να χορεύει. Ο Κωνσταντής προχώρησε και η αδελφή του τον είδε και του φώναξε:
-Κωνσταντή,αδελφέ μου! Έπειτα τον πλησίσε και τον αγκάλιασε. Αυτός όμως της απάντησε:
-Αρετή πάμε να φύγουμε γιατί σε αναζητά η μητέρα μας.
-Πες μου αδελφέ, πως να ντυθώ για να έρθω; Εάν είναι για χαρά τότε να στολιστώ,αλλά εάν είναι για πίκρα (χτύπα ξύλο) να ντυθώ με μαύρα
. -Έλα αδελφή όπως είσαι!. Μετά καβάλησαν μαζί το άλογο.Αυτοί περνούσαν από πάνω σαν όνειρο,βουνά,δάση λαγκάδια και ποτάμια. Το φεγγάρι με με τα άστρα έχουν εμφανιστεί πια. Κατά την διαδρομή η αδελφή ρωτά τον αδελφό της: -Κωνσταντή, γιατί οι φαρδιές πλάτες σου έιναι μουχλιασμένες;
-Αρετή, αδελφή μου, τις πλάτες μου τις έχει καλύψει η σκόνη των μαχών. Γιατί έγιναν πολλοί πόλεμοι στην πατρίδα μας, και ο εχρθρός ήθελε να μας καταπατήσει και εμείς υπερασπιστήκαμε τη χώρα μας.
-Κωνσταντή γιατί τα μαλλιά σου είναι γεμάτα σκόνη;
-Κατά την διαδρομή είχε πολλή σκόνη για αυτό και είναι έτσι τα μαλλιά μου. Γιατί τα υπόλοιπα όμορφα σαν το φως αδέρφια μου δεν έχουν βγει μπροστά να μας περιμένουν;
-Γιατί μάλλον δέν μας περιμένουν να φτάσουμε σήμερα.
-Κωνσταντή, γιατί τα παράθυρα του σπιτιού μας είναι μανταλωμένα;
-Αρετή αδελφούλα μου, τα κλείνουμε γιατί φυσά δυνατός χειμωνιάτικος αγέρας από από την θάλασσα. Όταν τελικά έφτασαν κοντά στην εκκλησία είπε στην Αρετή να προχωρήσει μπροστα γιατί αυτός ήθελε να μπει και να προσευχηθεί! Έτσι ο Κωνσταντής γύρισε πίσω στο μαύρο του τάφο. Το άλογο έγινε πέτρα, η σέλα χώμα και το χαλινάρι πέτρα. Και πάλι επικράτησε αυτή η βαριά ατμόσφαιρα του θανάτου. Παράλληλα η Αρετή ανέβηκε στα σκαλιά και χύπησε με χαρά την πόρτα. -Μητέρα άνοιξε την πόρτα!
-Ποιος είσαι εσύ που χτυπάς την πόρτα.
-Άνοιξέ μου την πόρτα αγαπημένη μου μητέρα, είμαι εγώ η κόρη σου η Αρετή!
-Γύρνα πίσω από εκεί που ήρθες καταραμένε θάνατε, μου τα πήρες όλα τα παιδιά, τώρα θέλεις να πάρεις και εμένα για να μην δω την πολυαγαπημένη μου Αρετή.
-Τί λες μητέρα; Δεν αναγνωρίζεις την φωνή μου; Είμαι εγώ μητέρα, η Αρετή σου.
-Βάλε το κλειδί στην κλειδαρότρυπα για να το δώ και να σε πιστέψω. Έτσι η Αρετή τοποθέτησε το δάχτυλο στην λειδαρότρυπα,ένα μικρο και λεπτό άσπρο δάχτυλο.
Η μητέρα της το αναγνώρισε και τής άνοιξε την πόρτα. -Ποιός σε έφερε εδώ καρδιά μου; -Με έφερε ο Κωνσταντής, ο αδερφός μου.
-Ποιός Κωνσταντής κόρη μου; Ο Κωνσταντής μου έχει πεθάνει μαζί με τους υπόλοιπους έντεκα αδελφούς.
Σκοτώθηκαν στο πόλεμο.... Καθώς καθόντουσαν και οι δύο η μία στην πόρτα και η άλλη στο κατώφλι έσπασαν σαν το γυαλί γεμάτο με κρασί....
Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

H γυναίκα στη ζωή και στο έργο του Ν. Καζαντζάκη

Εργασία των μαθητών Α. Καρανίκου, Η. Λαδίκα και Σ. Καλαφάτη, στα πλαίσια της προαναγνωστικής φάσης στο μάθημα της Λογοτεχνίας Α' Λυκείου.

Προαναγνωστική φάση: Στερεότυπα για τα δύο φύλα. (B' Mέρος)

Εργασίες των μαθητών στο πλαίσιο της προαναγνωστικής φάσης.

Κ. Γιάντσου


Ένι Γιάντσα
Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Προαναγνωστική φάση: Στερεότυπα για τα δύο φύλα.

Στα πλαίσια της προανανωστικής φάσης της ενότητας "Τα φύλα στη Λογοτεχνία", συζητήσαμε για τα στερεότυπα που υπάρχουν σχετικά με τα δύο φύλα. Η μαθήτρια Γεωργία Κ. είχε την προθυμία να "στολίσει" τη συζήτησή μας με τις εικόνες που ακολουθούν και αποτέλεσαν αφορμή για να θίξουμε και άλλα στερεότυπα σχετικά με τις ασχολίες στον ελεύθερο χρόνο μας, τον γάμο, τις υποχρεώσεις των δύο φύλων κατα τη συμβίωσή του, τον ρόλο του πατέρα στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού κ. ά.