Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση

Θέματα

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Είμαι απόφοιτος του τομέα Κλασικών Σπουδών του τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του ίδιου τομέα της σχολής με το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας να παραγματεύεται το έργο "Περὶ παίδων ἀγωγῆς" του Πλουτάρχου. Είμαι υποψήφια διδάκτωρ του τομέα Κλασικών Σπουδών του τμήματος Φιλολογίας του Δ. Π. Θ. Με ενδιαφέρουν αρκετά θέματα διδακτικής μεθοδολογίας και μελέτες περιπτώσεων. Το 2009 διορίστηκα μέσω Ασεπ και δίδαξα στο ΓΕΛ Αρχαγγέλου Ρόδου για δύο χρόνια. Από το σχολικό έτος 2011-12 υπηρετώ στο ΓΕΛ Λιμένα, στην γενέτειρά μου, την Θάσο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Ν. Καββαδίας: Αφιέρωμα στην Καθημερινή

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Εθνικά Κινήματα στην Ευρώπη (εργασίες μαθητών)

Στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας Γενικής Παιδείας Γ' Λυκείου, ζήτησα από τα παιδιά να αναζητήσουν στοιχεία για τα Εθνικά κινήματα του 19ου αι. Πρώτος αποκρίθηκε ο Θωμάς Δουκινίτσας,
ο οποίος αναζήτησε στοιχεία για τους Καρμπονάρους στην Ιταλία


«Καρμπονάροι», «Εταιρεία της Καρμποναρίας», «Ανθρακείς» («Carbonari», «Carboneria»).
Μυστική επαναστατική οργάνωση του 19ου αιώνα (1809 - 1832), ίσως η ίδια με τους λεγόμενους «Φιλάδελφους» («Philadelphes»), με δημοκρατικές, αντικληρικαλιστικές, φιλελεύθερες και πατριωτικές θέσεις, η οποία ανέπτυξε δράση κυρίως στην Ιταλία (αποτελώντας την μοναδική εστία αντίστασης στα απολυταρχικά καθεστώτα, που είχαν επιβληθεί στην καταδιασπασμένη Ιταλία μετά την ήττα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη το 1815) και λιγότερο στην Γαλλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ελβετία και την Πολωνία. Η ονομασία της προήλθε από την ιταλική λέξη «carbonaro», (πληθυντικός: «carbonari»), που σημαίνει «ανθρακεύς», «καρβουνιάρης».
πηγή: http://www.rassias.gr/REVOL028.html

Έπονται και άλλα στοιχεία... Ευχαριστούμε Θωμά!!! 
 Ας συμπληρώσω κι εγώ τα δικά μου... Καρμπονάρο σήμερα ονομάζουμε τον επαναστάτη!! Πάρτε και ένα τραγουδάκι αναλόγου περιεχομένου, από τον Β. Παπακωσταντίνου....




Το τραγούδι ανήκει στον δίσκο που κυκλοφόρησε ο Μ. Θεοδωράκης το 1974 και περιέχει τραγούδια για την παράσταση ""Μαντώ Μαυρογένους" που θα ανέβαζε η Αλίκη Βουγιουκλάκη μαζί μαζί με τον Μάνο Κατράκη, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη.
Συμπληρωματικά στοιχεία μπορείτε να βρίτε εδώ
Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ



Οι δυνάμεις της προόδου και οι πολιτικές ανατροπές
1. Μετά την Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους Πόλεμους (1789 -
1815), ο κόσμο της Ευρώπης ήταν πολύ διαφορετικός: Το «παλαιό» καθεστώς σε πολλές   ευρωπαϊκές    χώρες   είχε   παλινορθωθεί,    αλλά   υπήρχαν   έντονες πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες. Η σύγκρουση μεταξύ των συντηρητικών δυνάμεων και των προοδευτικών δυνάμεων  ήταν έντονη.
2.  Σταδιακή εμφάνιση εθνικών και φιλελεύθερων κινημάτων:
Εθνικό  κίνημα:   είναι η προσπάθεια   μιας κοινότητας   ανθρώπων,   με κοινή γλώσσα ή/ και     θρησκεία, διακριτές παραδόσεις       και ιστορία και κοινή  ταυτότητα,   να αποκτήσει   ανεξαρτησία    από την εξουσία   μιας άλλης διακριτής ανθρώπινης κοινότητας. Το εθνικό κίνημα αποσκοπεί στην προβολή και επικράτηση ενός έθνους.  
Φιλελεύθερα      κινήματα:      είναι     οι     προσπάθειες      προώθησης συνταγματικών   και κοινοβουλευτικών    θεσμών και κατοχύρωσης   των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών. Το φιλελεύθερο κίνημα αποσκοπεί στην προβολή και ανάδειξη ενός λαού.

 
Ο χαρακτήρας των κινημάτων
1.    Αμερικανική   επανάσταση (1776): ένα      από τα πρώτα  κινήματα  
με στοιχεία
των ευρωπαϊκών εθνικών και φιλελεύθερων κινημάτων του
19
ου αιώνα
2.    Εθνικά κινήματα κατά των Ισπανών της Λατινικής Αμερικής (19ος αιώνα): Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής απέκτησαν   την  ανεξαρτησία τους το 1823 με το Δόγμα Μονρόε (πρόεδρος των ΗΠΑ), σύμφωνα με το οποίο καμία ευρωπαϊκή αποικιακή δύναμη δεν μπορούσε να κατέχει εδάφη της αμερικανικής ηπείρου.
3.  Βρετανίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Πολωνίας

Το εθνικό κίνημα των Γερμανών                   
1. Η Γερμανία κατακερματίστηκε από τον  Ναπολέοντα.
2.   Οι Γερμανοί   αντέδρασαν   κατά της γαλλικής  παρουσίας   και κατά των ιδεών
του Διαφωτισμού.               





Τα κυριότερα κινήματα στην Ευρώπη κατά το πρώτο τέταρτο του 19ου   αιώνα.
 Ευρώπη:   Σύγκρουση   Φιλελευθέρων -     Ριζοσπαστών    με Ιερή Συμμαχία   και ήττα των πρώτων
Ιταλία, Οθωμανική αυτοκρατορία και Ρωσσία

Η εποχή του Μέτερνιχ, το τέλος του Ναπολέοντα και η Ιερή συμμαχία


Η εποχή του Μέτερνιχ
1.   Ο Μέτερνιχ:     Κυριάρχησε στο συνέδριο της Βιέννης . Υποστήριζε φανατικά την μοναρχία, την αρχή της νομιμότητας και την σταθερότητα   Ήταν Αυστριακός αλλά πάνω απ' όλα αισθανόταν Ευρωπαίος.  Ήταν κατά   των εθνικών κινημάτων     και των  εθνικών κρατών, επειδή,κατά τη  γνώμη του, απειλούσαν    την ενότητα της   αυτοκρατορίας   των Αψβούργων και της Ευρώπης γενικά Ήταν κατά της δημοκρατίας και των ριζοσπαστικών αλλαγών
2.   Οι στόχοι του Μέτερνιχ, του Κάσλρι και του Ταλευράνδου ήταν:
 Η διατήρηση μόνιμης ισορροπίας ισχύος στην Ευρώπη Η αποφυγή της κυριαρχίας μιας μεγάλης δύναμης


Το τέλος του Ναπολέοντα και η ίδρυση της Ιερής Συμμαχίας:
1.   Η νέα απειλή από τον Ναπολέοντα: Το συνέδριο απειλείται    από τον Ναπολέοντα,   που   δραπετεύει   από   τη  νήσο  Έλβα (Μάρτιος 1815),  αποβιβάζεται στη Γαλλία και αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας.
2.   Αντιμετώπιση  Ναπολέοντα:  Στις 18 Ιουνίου 1815 ο  Ναπολέων, χωρίς
συμμάχους, έρχεται αντιμέτωπος με τα συμμαχικά στρατεύματα υπό τον Βρετανό στρατηγό Ουέλινγκτον και τον Πρώσο στρατηγό Μπλύχερ. Χάνει,
παραιτείται και εξορίζεται , όπου και πέθανε το 1821.
3. Υπογραφή νέας συνθήκης ειρήνης: Οι νικήτριες εξαναγκάζουν την Γαλλία να υπογράψει νέα συνθήκη ειρήνης με επαχθείς  όρους
                 Παραχώρηση της περιοχής του Σάαρ στην Πρωσία
Παλινόρθωση του «παλαιού» καθεστώτος
Καθιέρωση των αρχών της ισορροπίας των δυνάμεων και της παρέμβασης (Ευρωπαϊκή Συμφωνία/
Concert of Europe)
Υπόγεια  δράση δυνάμεων   που αμφισβητούσαν    αρχές της Ιερής Συμμαχίας: αναπτύσσεται   μια σύγκρουση   ανάμεσα   στους συντηρητικούς (υποστηρικτές της παλινόρθωσης)    και τους υποστηρικτές   της ανατροπής   των μοναρχικών καθεστώτων και της εγκαθίδρυσης αβασίλευτων πολιτευμάτων.
Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Ο "Μοσκώβ- Σελήμ" του Γ. Βιζυηνού

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ (1849-1896) ΜΟΣΚΩΒ-ΣΕΛΗΜ
Ο Γεώργιος Βιζυηνός γεννήθηκε στη Βιζύη της Θράκης 2. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γεώργιος Μιχαηλίδης. Έχασε τον πατέρα του από τα πέντε του χρόνια και στα δέκα του στάλθηκε στην Πόλη, κοντά σε κάποιον συγγενή του για να μάθει τη ραπτική τέχνη. Δύο χρόνια αργότερα, μετά το θάνατο του τελευταίου, ο οποίος στάθηκε τυραννικός απέναντι στο μικρό Γεώργιο, στάλθηκε στη Λευκωσία της Κύπρου ως υποτακτικός του αρχιεπισκόπου Σοφρωνίου Β΄ με φροντίδα του ευεργέτη του εμπόρου Γιάγκου Γεωργιάδη Τσελεμπή. Στην περίοδο της παραμονής του στην Κύπρο (περίπου 1868 ως 1872) τοποθετούνται οι πρώτες σπουδές του, τις οποίες ακολούθησαν το 1872 μαθήματα στο Ελληνικό Λύκειο του Πέραν, υπό τη διεύθυνση του Γεωργίου Χασιώτη και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης με δάσκαλο και συμπαραστάτη του τον θεολόγο και ποιητή Ηλία Τανταλίδη. Ο επόμενος χρόνος της ζωής του Βιζυηνού σημαδεύτηκε από τη γνωριμία του με τον τραπεζίτη και εθνικό ευεργέτη Γεώργιο Ζαρίφη, ο οποίος τον έθεσε για πολλά χρόνια υπό την προστασία του. Με τη βοήθεια του Ζαρίφη τύπωσε στην Κωνσταντινούπολη την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Ποιητικά Πρωτόλεια και έφυγε για την Αθήνα, όπου αποφοίτησε από το γυμνάσιο της Πλάκας. Το 1874 υπέβαλε στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό το επικό ποίημα Ο Κόδρος και βραβεύτηκε με εισήγηση του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, βράβευση η οποία προκάλεσε αρνητικά σχόλια και αντιδράσεις στους λογοτεχνικούς κύκλους. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το Γυμνάσιο και γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας για ένα χρόνο, ενώ το 1875 έφυγε για σπουδές στη Γερμανία. Είχε προηγηθεί μια δεύτερη αποτυχημένη αυτή τη φορά συμμετοχή του στο Βουτσιναίο διαγωνισμό με το ποίημα Διαμάντω. Στη Γερμανία σπούδασε (1875-1880) στο Γκαίτιγκεν, τη Λειψία (με δάσκαλο το Βίλχελμ Βουντ) και το Βερολίνο (με δάσκαλο τον Έντουαρντ Τσέλλερ) και το ενδιαφέρον του στράφηκε κυρίως σε φιλοσοφικές και ψυχολογικές μελέτες. Η διδακτορική διατριβή του είχε θέμα την παιδαγωγική αξία του παιδικού παιχνιδιού. Στο μεταξύ το 1876 βραβεύτηκε ξανά στο Βουτσιναίο διαγωνισμό με εισήγηση του Θεόδωρου Ορφανίδη για τη λυρική ποιητική συλλογή Βοσπορίδες αύραι, ενώ τον επόμενο χρόνο τιμήθηκε με έπαινο για τις Εσπερίδες. Το 1881 επισκέφτηκε το Σαμακόβι (ή Σαμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης για να ασχοληθεί με μια επιχείρηση μεταλλείων, υπόθεση η οποία σχετίστηκε στενά με τη μελλοντική ψυχική του ασθένεια. Το 1882 επέστρεψε στην Αθήνα και ακολούθησε ταξίδι του στο Παρίσι και εγκατάσταση στο Λονδίνο, όπου ετοίμασε νέα διατριβή με τίτλο Η φιλοσοφία του Καλού παρά Πλωτίνω. Το 1884 πέθανε ο Γεώργιος Ζαρίφης και ο Βιζυηνός μπήκε στην τελευταία περίοδο της ζωής του, η οποία συνοδεύτηκε από οικονομική ανέχεια. Συνέχισε να ασχολείται με την αποτυχημένη μεταλλευτική επιχείρηση στο Σαμοκόβι ενώ εργάστηκε παράλληλα ως δάσκαλος της μέσης εκπαίδευσης και από το 1890 ως καθηγητής ρυθμικής και δραματολογίας στο Ωδείο Αθηνών. Εκεί γνώρισε τη μόλις δεκαεξάχρονη μαθήτριά του Μπετίνα Φραβασίλη, την οποία ερωτεύτηκε. Ο άτυχος έρωτάς του στάθηκε μοιραίος, καθώς προστέθηκε στα προηγούμενα χτυπήματα της ζωής του με μεγαλύτερο εκείνο του θανάτου του προστάτη του και τον οδήγησε στη ψυχασθένεια και τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο, όπου έζησε σε κατάσταση προϊούσας παραλυσίας και πέθανε το 1896 σε ηλικία πενήντα εφτά ετών. Στο λογοτεχνικό έργο του Βιζυηνού συναντώνται στοιχεία της Φαναριώτικης παράδοσης με στοιχεία ηθογραφίας και ψυχογραφικής διείσδυσης, καθώς επίσης επιδράσεις από τα ευρωπαϊκά λογοτεχνικά ρεύμάτα της εποχής. Οι καρποί της συνύπαρξης αυτής ωριμάζουν στο πέρασμα του χρόνου, τόσο στην ποίηση, όσο και στην πεζογραφία του. Ως το ωριμότερο από τα ποιητικά έργα του θεωρείται η συλλογή Ατθίδες αύραι, που τυπώθηκε στο Λονδίνο (α΄ εκδ. 1883), σήμανε οριακά την είσοδο του Βιζυηνού στην ποιητική δημιουργία της γενιάς του 1880 και έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον Κωστή Παλαμά. Έγραψε επίσης λαογραφικές, φιλοσοφικές και άλλες μελέτες. Το είδος στο οποίο διέπρεψε ωστόσο στάθηκε το διήγημα. Ο Βιζυηνός ηγήθηκε της στροφής του νεοελληνικού διηγήματος προς τις λαϊκές παραδόσεις και τον ψυχογραφικό ρεαλισμό, ευθυγραμμιζόμενος με τα αιτήματα της γενιάς του 1880. Την πεζογραφική του παραγωγή αποτελούν πέντε διηγήματα (δυο από τα οποία παιδικά), τρεις νουβέλες και τέσσερα αφηγήματα δημοσιευμένα στα περιοδικά Εστία, Διάπλασις των παίδων, Εβδομάς και στην εφημερίδα Ακρόπολις

Ο Μοσκώβ - Σελήμ είναι το τελευταίο διήγημα του Βιζυηνού και δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Εστία τo 1895, ενώ ο Βιζυηνός βρισκόταν έγκλειστος στο ψυχιατρείο. Πρόκειται για ένα αφήγημα πλούσιο σε ηθογραφικά και ψυχογραφικά στοιχεία και μας παρουσιάζει τις περιπέτειες ενός κυνηγημένου και αδικημένου ανθρώπου, του Τούρκου Σελήμ. Μάλιστα στον πρόλογο του έργου ο συγγραφέας αναφέρει για την επιλογή του να περιγράψει τις περιπέτειες ενός Τούρκου:

«Φοβούμαι μήπως οι φανατικοί της ιδικής μου φυλής ονειδίσωσι ένα Έλληνα συγγραφέα, διότι δεν απέκρυψεν την αρετήν σου ή δεν υπεκατέστησεν εν τη αφηγήσει σου ένα χριστιανικόν ήρωα. Αλλά μη σε μέλει. Δεν θα αφαιρεθεί τι από την αξίαν σου, διότι ενεπιστεύθης εις εμέ τας περιπετείας της ζωής σου και δεν θα με τύψει ποτέ η συνείδησις, διότι, ως απλούς χρονογράφος, εξετίμησα εν σοι ουχί τον άσπονδον εχθρόν του Έθνους μου, αλλ' απλώς τον άνθρωπον. Δια τούτο μη σε μέλλει, θα γράψω την ιστορίαν σου.»

Κείνα τα χρόνια στη Θράκη, Έλληνες Βούλγαροι Τούρκοι ζούσαν μαζί, πλάι-πλάι. Ακόμα και οι Ρώσοι. Ο Βιζυηνός δεν εξετάζει την εθνική και φυλετική τους προέλευση. Ούτε και νοιάζεται για τη θρησκεία τους. Όλοι τους είναι άνθρωποι κι έχουν τα ίδια δικαιώματα στην καρδιά του. Θαυμάσια, θα μπορούσε τα διηγήματα αυτά ν' ανήκουν στην Τουρκική, τη Βουλγαρική και τη Ρωσική λογοτεχνία. Τον άνθρωπο ξεχώρισε ο Βιζυηνός στο πρόσωπο του Μοσκώβ-Σελήμ κι όχι τον Τούρκο. Το ίδιο κάνει κι ο Τούρκος Μοσκώβ-Σελήμ, όταν μένει κατάπληκτος από την ανθρωπιά των Ρώσων. Χαίρεται την ανθρωπιά τους την ωραία συμπεριφορά τους προς τους αντίπαλους αιχμαλώτους του πολέμου και ημερεύει, αλαφρώνει, λευτερώνεται από το θρησκευτικό και εθνικιστικό φανατισμό.


Ηρθε, είδε και έγραψε πώς είναι να είσαι Έλληνας

Ακολουθεί μια ανάρτηση με διαφορετικό περιεχόμενο, σε σχέση με τις προηγούμενες του ιστολογίου. Ωστόσο δεν θα μπορούσα να αναπαράγω αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα είδηση.. Θα την συνοδεύσω μάλιστα με το εξαιρετικό βίντεο που δημοσίευσε η συνάδελφος Ευαγγελία Μουλά





Οι Έλληνες είναι μορφωμένοι, αλλά χωρίς δουλειά. Δουλεύουν τις περισσότερες ώρες από όλους τους Ευρωπαίους. Τα διεθνή ΜΜΕ ωστόσο εμμένουν στις ελάχιστες προσπάθειες της Ελλάδας να ξεπεράσει την κρίση χρέους. Η επίσκεψη της Σουηδέζας Κάισα Έκις Έκμαν στη χώρα μας ήταν αρκετή για να σχηματίσει διαφορετική γνώμη.

Η Κάισα Έκις Έκμαν ήρθε το καλοκαίρι στην Ελλάδα και μόλις επέστρεψε στη Σουηδία, δεν έχασε χρόνο. Έκατσε κι έγραψε σε ένα άρθρο όλη την εμπειρία της, από μια Ελλάδα που περνάει τις πιο δύσκολες μεταπολεμικές στιγμές της. Το κείμενό της, δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου, στην εφημερίδα Dagens Nyheter και τις τελευταίες μέρες, άρχισε να κάνει την εμφάνισή του στο ελληνικό διαδίκτυο.
Ελληνικά blogs, όπως το loutrakiblogspot.com αναδημοσίευσαν το άρθρο, το οποίο απέκτησε μια τεράστια δυναμική και αναγνώριση μέσα στα social media, αφού πρόκειται για μία από τις πιο "καθαρές" σκέψεις που έχουν γραφτεί για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και μία γραπτή στήριξη προς τους Έλληνες, από μια δημοσιογράφο, που απλώς ήλθε, είδε και έγραψε...

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Η αγάπη του Jim Morrison για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία

Σήμερα στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών Γ' Λυκείου, κάναμε λόγο για την συνήθεια των αρχαίων ελλήνων να εκφωνούν επιτάφιο λόγο κατά την ταφή σημαντικών προσώπων. Φυσικά έγινε και κάποιος παραλληλισμός με την σημερινή ανάλογη συνήθεια. Εκεί λοιπόν ένας μαθητής ανέφερε οτι στον τάφο του Jim Morrison υπάρχει μια αρχαιοελληνική επιγραφή.. Φυσικά του ζήτησα περισσότερες λεπτομέρειες για κάτι τόσο ενδιαφέρον. Η ανταπόκρισή του ήταν άμεση ομολογουμένως. Παραθέτω τα αποτελέσματα της έρευνας του μαθητή Γιώργου Βαρούνα, από την Γ'  Λυκείου Λιμένα Θάσου:

O τάφος του Jim Morrison έχει Ελληνική επιγραφή. Yπάρχει η φράση “Κατά τον δαίμονα εαυτού”.


Οι θεωρίες για το ποιος έχει γράψει την επιγραφή είναι πολλές:
Ο Jim Morrison, πριν δημιουργηθεί το συγκρότημα είχε πει: "΄Η ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΦΟΝΟ ΄Η ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ…". Τελικά τα κατάφεραν και τα δύο: πρώτον οι DOORS έγιναν θρησκεία και δεύτερον ο φόνος έγινε με τον θάνατό του. Ένα θάνατο που ο Morrison δεν φοβήθηκε ποτέ. Τον μόνο που φοβόταν ήταν ο ίδιος του ο εαυτός. Η επιγραφή στον τάφο του γράφτηκε, καθώς λέγεται, κατά δική του παραγγελία μια και αγαπούσε όπως έλεγε την ελληνική φιλοσοφία. Γι’ αυτό και στο τραγούδι του The end περιγράφει με έναν δικό του μοναδικό τρόπο, που μόνο αυτός είχε, το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Η επιγραφή είναι "κανονική" δηλαδή όπως είναι γραμμένο το όνομα του έτσι και από κάτω γράφει αυτό που προέγραψα...Δεν είναι π.χ κάτι που έγραψε κάποιος τυχαία… Υπάρχουν πολλές τέτοιες τριγύρω στο χώρο αλλά με μαρκαδόρους κ.λ.π. Φαινόταν να είναι γραμμένη με τον ίδιο τύπο γραμματοσειράς όπως και το όνομά του. Οπότε μάλλον γράφτηκε κατά την κατασκευή του τάφου.. άραγε ο ίδιος ο Jim το ζήτησε ή κάποιος δικός του;

Σημειώσεις για τον "Κρητικό"

ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ- ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΑΝΟΝΕΣ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑΣ με βάση τα συνηθισμένα λάθη των μαθητικών εκθέσεων


Περιεχόμενα

1. Κανόνες μονοτονικού συστήματος

2. Συλλαβισμός

3. Γράφονται με μια λέξη

4. Το τελικό -ν

5. Ξενικές λέξεις

6. Ουσιαστικά

7. Επίθετα

8. Παραθετικά

9. Μετοχές

10. Ρήματα

11. Ορθογραφία συγκεκριμένων λέξεων

12. Σωστό – λάθος: Σωστή και λανθασμένη χρήση των λέξεων

Ανάπτυξη


1. ΚΑΝΟΝΕΣ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΕΠΙΛΟΓΗ)

α. Δεν παίρνουν τόνο οι μονοσύλλαβες λέξεις

i) Παίρνουν τόνο οι λέξεις που παρουσιάζονται μονοσύλλαβες ύστερα από έκθλιψη ή αποκοπή

π.χ. είν’ ανάγκη, κοψ’ το

ii) Θεωρούνται μονοσύλλαβοι και δεν παίρνουν τόνο, οι συνιζημένοι τύποι (συνεκφορά δυο φωνηέντων σε μια συλλαβή)

π.χ. γεια, μια, για, πια, ποιος – ποια- ποιο.

iii) Προσοχή στις διαφορές:

μια ¹ μία, δυο ¹ δύο, ποιον ¹ (το) ποιόν, το βιος ¹ ο βίος

β. Εξαιρούνται και παίρνουν τόνο

i) ο διαζευκτικός σύνδεσμος ‘‘ή’’ π.χ. Ο Γιώργος ή ο Νίκος

ii) Τα ερωτηματικά ‘‘πού’’ και ‘‘πώς’’ (είτε βρίσκονται σε ευθεία είτε σε πλάγια ερώτηση)  π.χ. Υπάρχει άγνοια για το πώς θα γίνει

* Το αναφορικό ‘‘που’’ και ο ειδικός σύνδεσμος ‘‘πως’’ δεν παίρνουν τόνο

π.χ. Οι άνθρωποι που συνηθίζουν να καταστρέφουν…, Λέγεται πως ο άνθρωπος…

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Οδηγίες για τη διδασκαλία της Ερευνητικής Εργασίας της Α΄ τάξης

Οδηγίες για τη διδασκαλία της Ερευνητικής Εργασίας της Α΄ τάξης Γενικού Λυκείου για το σχ. έτος 2011-2012

1. Καθιέρωση των Ερευνητικών Εργασιών στην Α΄ τάξη Γενικού Λυκείου
Από το σχολικό έτος 2011-2012 εισάγονται στην Α΄ τάξη Γενικού Λυκείου οι Ερευνητικές Εργασίες (project) ως διακριτή ενότητα του Προγράμματος Σπουδών, που υλοποιεί βασικές αρχές του Νέου Σχολείου, όπως αυτές εξειδικεύονται στο βιβλίο εκπαιδευτικού με τίτλο «Η Καινοτομία των Ερευνητικών Εργασιών στο Νέο Λύκειο», που είναι ήδη διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή στην πλατφόρμα του ψηφιακού σχολείου
Στην εποπτεία και καθοδήγηση των Ερευνητικών Εργασιών μπορούν κατ’ αρχήν να συμμετέχουν, οι καθηγητές Λυκείου όλων των ειδικοτήτων και προς τούτο η Ερευνητική Εργασία ορίζεται ως «πρώτη ανάθεση» όλων των ειδικοτήτων. Ωστόσο η ειδικότητα ή οι ειδικότητες (σε περίπτωση συν-επίβλεψης) που θα αναλάβουν την εποπτεία και την καθοδήγηση της κάθε ερευνητικής εργασίας θα πρέπει να είναι συναφής κάθε φορά με το υπό πραγμάτευση θέμα. Τη συνάφεια αυτή την κρίνει ο σύλλογος διδασκόντων.

2. Πρόταση και Έγκριση Ερευνητικών Θεμάτων  
Κατά την έναρξη του σχολικού έτους, εντός του πρώτου δεκαπενθήμερου του Σεπτεμβρίου συνέρχεται ο Σύλλογος Διδασκόντων σε ειδική συνεδρία για να εγκρίνει τα θέματα των Ερευνητικών Εργασιών, τα οποία στη συνέχεια θα προταθούν στους μαθητές της Α΄ Λυκείου για να επιλέξουν εκείνο που τους ενδιαφέρει. Τα προτεινόμενα θέματα θα πρέπει να ανταποκρίνονται κατά το δυνατόν περισσότερο στα ενδιαφέροντα των μαθητών και να τους εμπλέκουν σε διαδικασίες διερεύνησης, αξιοποιώντας το περιεχόμενο, τα εννοιολογικά σχήματα και τις μεθοδολογικές προσεγγίσεις των διδασκόμενων μαθημάτων.
Επομένως, η συσχέτιση πραγματικών καταστάσεων που βιώνουν οι μαθητές με ενότητες των μαθημάτων που διδάσκονται είναι βασικό κριτήριο για την επιλογή θεμάτων. Οι προτάσεις των θεμάτων πρέπει να γίνονται από έναν ή το πολύ δύο καθηγητές διαφορετικών μαθημάτων (σε περίπτωση θέματος που απαιτεί διεπιστημονική διερεύνηση) οι οποίοι ταυτόχρονα με την πρότασή τους αναλαμβάνουν την υποχρέωση της επίβλεψής του εφόσον τελικά εγκριθεί η πρότασή τους από το Σύλλογο Διδασκόντων και συγκεντρώσει τον οριζόμενο παρακάτω ελάχιστο αριθμό προτιμήσεων από τους μαθητές. Τουλάχιστον μια από τις προτεινόμενες εργασίες θα πρέπει να ανατίθεται (συμπεριλαμβάνεται η περίπτωση της συν-επίβλεψης) σε εκπαιδευτικούς από τους κλάδους ΠΕ02, ή ΠΕ03, ή ΠΕ04. Επιπλέον θα πρέπει απαραιτήτως τα θέματα που θα προταθούν να εμπίπτουν τουλάχιστον σε τρεις από τους επόμενους κύκλους: α) «Ανθρωπιστικές και Κοινωνικές Επιστήμες», β) «Τέχνη και Πολιτισμός», γ) «Μαθηματικά, Φυσικές Επιστήμες και Τεχνολογία» και δ) «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» ή να συνδυάζουν κάποιους από αυτούς. Αυτό διασφαλίζει τη διασπορά της θεματολογίας και τον αποκλεισμό της θεματικής μονομέρειας των προτεινόμενων θεμάτων.
Στις προτάσεις κάθε επόμενου τετραμήνου προτείνονται και εγκρίνονται εκ νέου διαφορετικά θέματα, κρατώντας ωστόσο πάντοτε την ίδια διαδικασία κατανομής, ώστε κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Λύκειο οι μαθητές να έχουν την ευκαιρία να εμπλακούν σε όσο το δυνατόν περισσότερο διαφορετικής φύσης και στόχευσης θέματα.
Ο σύλλογος συζητά, τροποποιεί και εγκρίνει τον αναγκαίο αριθμό θεμάτων και ορίζει τους εκπαιδευτικούς που θα υλοποιήσουν καθένα από αυτά, προσδιορίζοντας και τις διδακτικές ώρες εκάστου (σε περίπτωση συν-επίβλεψης από δυο εκπαιδευτικούς π.χ. 1 ώρα στον ένα και 2 ώρες στον άλλο). Σε περίπτωση περισσότερων προτάσεων από αυτές που μπορούν να προσφερθούν, ο σύλλογος διδασκόντων επιλέγει κατά πλειοψηφία τα επικρατέστερα σε ικανοποιητικό αριθμό, ώστε να δημιουργηθούν λειτουργικές ομάδες κοινού ενδιαφέροντος, που δεν θα ξεπερνούν τους 20 μαθητές και δεν θα είναι μικρότερες από 16 μαθητές. Έτσι εάν για παράδειγμα ένα Λύκειο έχει 65 μαθητές στην Α΄ Λυκείου μπορεί να προτείνει έως τέσσερα το πολύ θέματα (ένα από κάθε θεματικό κύκλο). Αντίθετα σε περίπτωση που ο αριθμός των προτεινόμενων θεμάτων δεν επαρκεί συμπληρώνεται με ανάθεση σε εκπαιδευτικό ή εκπαιδευτικούς (ως συν-επίβλεψη) οι οποίοι αναλαμβάνουν να διαμορφώσουν σχετική πρόταση.
Σε περίπτωση μικρών Λυκείων ή ύπαρξης σε μια σχολική μονάδα μόνο Λυκειακών τάξεων με λίγους μαθητές (λιγότερους από 16) προσφέρονται ως επιλογές δυο μόνο θέματα και υλοποιείται μόνο ένα, αυτό που πλειοψηφεί με βάση τις προτιμήσεις των μαθητών.
Η εισήγηση των θεμάτων προς το Σύλλογο Διδασκόντων από τους προτείνοντες εκπαιδευτικούς γίνεται εγγράφως με τη συμπλήρωση του συνημμένου εντύπου.