Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση

Θέματα

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Είμαι απόφοιτος του τομέα Κλασικών Σπουδών του τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του ίδιου τομέα της σχολής με το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας να παραγματεύεται το έργο "Περὶ παίδων ἀγωγῆς" του Πλουτάρχου. Είμαι υποψήφια διδάκτωρ του τομέα Κλασικών Σπουδών του τμήματος Φιλολογίας του Δ. Π. Θ. Με ενδιαφέρουν αρκετά θέματα διδακτικής μεθοδολογίας και μελέτες περιπτώσεων. Το 2009 διορίστηκα μέσω Ασεπ και δίδαξα στο ΓΕΛ Αρχαγγέλου Ρόδου για δύο χρόνια. Από το σχολικό έτος 2011-12 υπηρετώ στο ΓΕΛ Λιμένα, στην γενέτειρά μου, την Θάσο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Διδακτική αξιοποίηση των γραπτών ιστορικών πηγών στο μάθημα της Ιστορίας του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Tο υλικό προέρχεται από το ιστολόγιο του συναδέλφου Γ. Στεφάνου

Διδακτική αξιοποίηση των γραπτών ιστορικών πηγών στο μάθημα της Ιστορίας του Γυμνασίου και του Λυκείου.
Η διδακτική αξιοποίηση των ιστορικών πηγών1 είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στο μάθημα της ιστορίας, γιατί συμβάλλει στην κατανόηση των ιστορικών ζητημάτων και στην καλλιέργεια της ιστορικής σκέψης. Αναπτύσσει επίσης το κριτικό πνεύμα και την ικανότητα σύνθεσης των ιστορικών γεγονότων. Παρέχει ακόμη τη δυνατότητα στους μαθητές να αυτενεργούν και να δραστηριοποιούνται.
Για να είναι αποδοτική η χρήση των πηγών κατά τη διδασκαλία της Ιστορίας απαιτείται η τήρηση βασικών προϋποθέσεων, όπως η προσεκτική επιλογή τους, η ποικιλία τους, η γνώση των ιστορικών συμφραζομένων, η υποβολή κατάλληλων ερωτήσεων διατυπωμένων με σαφήνεια και η ένταξη των πηγών στο σχεδιασμό και την οργάνωση της διδασκαλίας.
Η συνήθης κατηγοριοποίηση των ιστορικών πηγών είναι:
α) γραπτές πηγές (π.χ. αφηγηματικές πηγές, επίσημα κρατικά έγγραφα, ιδιωτικά έγγραφα, εφημερίδες, περιοδικά)
β) παραστατικές πηγές (π.χ. εικόνες, σκίτσα, χάρτες, διαγράμματα) γ) απτικές πηγές (π.χ. νομίσματα, σφραγίδες, όπλα, κτίρια, τείχη)

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Το "Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη

πηγή αναπαραγωγής: Ψηφιοθήκη Α.Π.Θ.
 
Το "Μονόγραμμα" γράφτηκε κατά τη διαμονή του Οδυσσέα Ελύτη στο Παρίσι (1969-1971). Η πρώτη του έκδοση έγινε την άνοιξη του 1971 στις Βρυξέλλες από φωτοτυπημένο χειρόγραφο του ποιητή, για λογαριασμό των εκδόσεων L`oiseau της Αμμοχώστου Κύπρου. Στην Ελλάδα εκδόθηκε το φθινόπωρο του 1972 από τον Ίκαρο. Είναι ένα από τα πιο περίτεχνα ποιητικά οικοδομήματα του Οδυσσέα Ελύτη. Είναι ένα σχετικά μικρό ποίημα, ένα ερωτικό τραγούδι, γεμάτο συγκίνηση και λυρισμό, τόσο καλά σχεδιασμένο όσο και το "Άξιον Εστί".
Ο Ελύτης, στην "Αυτοπροσωπογραφία σε λόγο προφορικό", σελ. 31-32 διατυπώνει τις εξής σκέψεις: "Τα στοιχεία που συνθέτουν ένα ποίημα -οι εικόνες, οι σκέψεις, οι μεταφορές, οι παρομοιώσεις, τα ουδέτερα περάσματα- όλα αυτά πρέπει να συγκεντρώνονται και να δένουν κατά τέτοιο τρόπο ώστε το ποίημα σαν αυθύπαρκτη μονάδα να μην χάσει την ενότητα και την αυτοτέλειά του. Τώρα, όταν τα ποιήματα αρχίζουν και γίνονται πιο μεγάλα, όταν έχουμε να κάνουμε με μια σύνθεση πιο μεγάλη, κατά τη γνώμη μου υπεισέρχεται ο παράγοντας της μορφής. Δηλαδή, δεν μπορεί ένα ποίημα που πιάνει την έκταση ενός ολόκληρου βιβλίου να είναι ένα σκέτο μακρινάρι. Πρέπει να έχει μια ορισμένη αρχιτεκτονική.
[...] Όπως σ` ένα σπίτι μεγάλο πρέπει η πύλη να είναι στη μέση, η κεντρική είσοδος και τα παράθυρα να είναι μοιρασμένα δεξιά κι αριστερά, έτσι πρέπει να είναι και μια μεγάλη σύνθεση όπως το "Άξιον Εστί" ή η "Μαρία Νεφέλη", που καταλαμβάνουν την έκταση ενός βιβλίου ολόκληρου. Κι έτσι αποκτά στερεότητα και ένα είδος θεμέλιου. Τώρα, κάθε ποίημα ανάλογα με το περιεχόμενό του, γεννά και τη μορφή του.
Όλα αυτά φυσικά, είναι πράγματα που αφορούν τον ποιητή. Ο αναγνώστης πρέπει να απορροφηθεί από το νόημα. Η πρόνοια αρχιτεκτονική χρειάζεται για να δώσει μια στερεότητα στο έργο".
Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Διανοητικοί χάρτες για χαρτογράφηση αρχαιοελληνικού κειμένου

Το άρθρο είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του Λ. Πόλκα
Χαρτογράφηση αρχαιοελληνικού κειμένου με τον υπολογιστή

Λάμπρος Πόλκας
Εισήγηση σε:
σεμινάριο της Α' Δ/νσης Δ.Ε. Αθήνας
(25/10/05)
ημερίδα της Δ/νσης Δ.Ε. Ν. Φλώρινας
(29/3/07)
Στο κείμενο αυτό συστήνεται ο τρόπος με τον οποίο ένα αρχαιοελληνικό μικροκείμενο από τις Ιστορίες του Θουκυδίδη («Κερκυραϊκά» 1.25.3-4), προορισμένο για διδασκαλία σε μαθητές της πρώτης λυκειακής τάξης, θα μπορούσε να αναπαρασταθεί σε εννοιολογικό χάρτη, στο πλαίσιο ενός επαναληπτικού σεναρίου που διεξάγεται σε περιβάλλον συγχρονισμένης συνεργασίας ανάμεσα στο δάσκαλο και τους μαθητές με τη χρήση του λογισμικού CmapTools.

1. Διαδικασία και εργαλείο
Η χαρτογράφηση εννοείται μεταφορικά: ως διδακτική τεχνική μέσω της οποίας απεικονίζεται με γραφικά σήματα στη διεπιφάνεια χρήσης του υπολογιστή η γνωστική δομή ενός υποκειμένου σ’ ένα διδακτικό αντικείμενο. Στον βαθμό που για τις γνωσιοεπιστήμες ο ανθρώπινος νους κωδικοποιεί, συγκρατεί και ανασύρει από τη μνήμη τις πληροφορίες στη μορφή νοητικών αναπαραστάσεων, η χαρτογράφηση θεωρείται διαδικασία εξωτερικής αναπαράστασης έναντι της εσωτερικής / νοητικής (Hegarty 2004).
Από το ετερόκλητο πλήθος υπολογιστικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται στον χώρο της ηλεκτρονικής μάθησης για την εξωτερική αναπαράσταση της δομημένης γνώσης, ενδιαφέρουν εκείνα που, ενταγμένα στη γενικότερη κατηγορία των «γραφικών οργανωτών» (Watson 2005), ονομάζονται ανάλογα με τον τύπο και τη λειτουργία τους «γνωστικοί», «νοητικοί»» ή «εννοιολογικοί χάρτες» (Tergan 2005: 188-189). Στην τελευταία κατηγορία των εννοιολογικών χαρτών (concept maps) ανήκει το λογισμικό CmapΤools, που χρησιμοποιείται εδώ ως παραδειγματικό εργαλείο.
Με μακρινούς και κοντινούς συγγενείς το «δέντρο του Πορφύριου» και τις διαγραμματικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στα σημασιολογικά δίκτυα και τις οπτικές γλώσσες προγραμματισμού, ο χάρτης εννοιών επινοήθηκε για να εξυπηρετήσει εκπαιδευτικούς στόχους από τον Joseph D. Novak. Ο αμερικανός καθηγητής βιολογίας στήριξε τη φιλοσοφία των εντυπογραφικών του χαρτών στη θεωρία της αφομοίωσης του γνωστικού ψυχολόγου David Ausubel, σύμφωνα με τον οποίο η «νοηματική μάθηση» δεν αποβαίνει μηχανιστική, υπό την προϋπόθεση ότι μια νέα έννοια ή ιδέα συσχετίζεται με τις προϋπάρχουσες, που είναι αποθηκευμένες στη γνωστική δομή του εκπαιδευόμενου (Ausubel 1963, 1968, 2000). Ακολουθώντας τον Ausubel, o Novak έδειξε πως ο εννοιολογικός χάρτης βοηθάει τον εκπαιδευόμενο να ανασυγκροτήσει τις γνώσεις που ήδη κατέχει, να ορίσει και να διευκρινίσει σχέσεις μεταξύ των εννοιών και να συσχετίσει τις νέες έννοιες με όσες ήδη γνωρίζει. Επιπρόσθετα, ως μέσο γνωστικής σύνδεσης και μοντέλο με το οποίο η ανθρώπινη μνήμη δομεί τη γνώση, ο χάρτης εννοιών προάγει την εμπλοκή του εκπαιδευόμενου σε διεργασίες αναλυτικές, συνθετικές, μεταγνωστικές και αυτοαξιολόγησης, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει ή και να τροποποιήσει γνώσεις που είτε μένουν αδρανείς είτε είναι εσφαλμένες (Novak & Gowin 1984, Novak 1998, 2002). Στο μεταξύ, οι εκπρόσωποι του κονστρουκτιβισμού περιορίζουν τον αντικειμενισμό των προηγούμενων θέσεων, καθώς ο χάρτης εννοιών δεν θεωρείται ισομορφικό στιγμιότυπο μιας προϋπάρχουσας γνώσης του εκπαιδευόμενου αλλά μέσο αποφόρτισης της σκέψης του, το οποίο ανακλά το αποτέλεσμα της εμπλοκής του στην κατασκευή της γνώσης (McAleese 1998).

Εισαγωγή στο Θουκυδίδη (Α΄Λυκείου)

Μια παρουσίαση του Λαμπρου Πόλκα

Στρατής Δούκας, Ιστορία ενός αιχμαλώτου

Ειδικοί στόχοι

Με τη διδασκαλία της ενότητας αυτής επιδιώκεται οι μαθητές:
  • Να γνωρίσουν σε βάθος ένα κλασικό έργο της νεοελληνικής πεζογραφίας.
  • Να αντιληφθούν το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα της αφήγησης.
  • Να παρακολουθήσουν την ψυχογράφηση των προσώπων.
  • Να κατανοήσουν την τεχνική της αφήγησης του κειμένου και να εντοπίσουν όσα στοιχεία κάνουν έκδηλη την προφορικότητά του.

1. Ο Συγγραφέας: Αναλυτικό Χρονολόγιο Βίου και Έργου

(Τα λόγια μέσα στην παρένθεση είναι από συνεντεύξεις του Στρατή Δούκα στον Γιώργο Πηλιχό για την εφημερίδα Τα Νέα και στη Θεοδώρα Ζερβού για το περιοδικό Διαβάζω)
1895 (6 Μαΐου): γέννηση του Στρατή, δευτερότοκου γιου του Κωνσταντή και της Αιμιλίας Δούκα, το γένος Χατζή αποστολή, στα Μοσχονήσια του Αδραμυττινού κόλπου. Εδώ τελείωσε το σχολαρχείο. («Εγώ είμαι από το Μοσχονήσι, το πιο μεγάλο από τα τριάντα εννιά νησάκια που βρίσκονται στην αρχή τον Αδραμυττινού κόλπου, απέναντι από την αρχαία Τροία. Επομένως είμαι Τρως...»)
1907: φοιτά στο γυμνάσιο του Αϊβαλί. Φίλος και συμμαθητής με τον Φώτη Κόντογλου. («Δεν μπορώ να εκφράσω ποια ενότητα αισθημάτων υπήρχε ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους. Θα σου πω μόνο τούτο το περιστατικό: Έμενα στα Μοσχονήσια, όπου γεννήθηκα, αλλά ο πατέρας μου έμενε στην Ανατολή. Εκεί είχε έναν κουμπάρο, τον Ισμαήλ. Απ' όλα τα παιδιά είχε διαλέξει εμένα κι έγιναν κουμπάροι. Πατέρας κουμπάρος, γιος κουμπάρος. Μ' έπαιρνε στο κυνήγι που πάγαινε. Εγώ από φανατισμό χριστιανικό τον έβαζα να σκοτώσει δεκοχτούρα, που είναι αμάρτημα για τους Τούρκους. Αλλά κι αυτός μ’ έκανε κάτι. Μ' ανέβασε στο μιναρέ μια φορά και είδα το χωριό κάτω. Κατεβαίνοντας μου είπε: "Ε, Ιστρατή” -παρεφθαρμένα λίγο ελληνικά μιλούσε- "τρεις φορές γυρίσει μιναρέ, ντυθείς Τούρκος”. Τον πήγα, λοιπόν, λιθοβολώντας ως εκεί που δούλευε ο πατέρας μου. Λέγω: "Ο Ισμαήλ με ανέβασε στον μιναρέ και μ’ έκανε Τούρκο”. Βγήκε τότε ο Ισμαήλ γελώντας. "Αχ, βρε αχμάκι”, μου λέγει ο πατέρας μου, "δεν γίνεσαι έτσι Τούρκος”. Τέτοιες ήταν οι σχέσεις μας, στενές, με τους Τούρκους.»)
1912: γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συγκατοίκηση με τον Κόντογλου στη Νεάπολη. Συχνάζουν στη Σχολή Καλών Τεχνών και σε παλαιοβιβλιοπωλεία. Ο κοινός πόθος τους για μια κοπέλα, τη Φιλομήλα, γίνεται βασική αιτία να καταρρακωθεί ψυχικά ο Σ. Δούκας. («Συγκατοικούσα, τότε, με τον Κόντογλου σ' ένα από κείνα τα μικρά σπίτια, που αφθονούσαν εκείνη την εποχή στην Αθήνα των διακοσίων χιλιάδων κατοίκων...Έτσι η Φιλομήλα ερχόταν πότε πότε στο σπίτι που έμενα. Το κακό όμως ήταν ότι κι ο Κόντογλου ήταν κρυφά ερωτευμένος μαζί της, χωρίς όμως να μου το φανερώσει, ως τη μέρα που πήγε ν' αυτοκτονήσει για χάρη της, όταν κατάλαβε πως η κοπέλα αγαπούσε εμένα. Αυτό με συντάραξε, αγαπούσα πολύ τον Κόντογλου σαν φίλο. Η φιλία, για μένα, μετρούσε περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο, ακόμη περισσότερο κι απ' τον έρωτα.»)
1914: διακόπτει τις σπουδές του και επισκέπτεται για πρώτη φορά το Άγιο Όρος. («...μου ήρθε η επιθυμία κι έφυγα για το Άγιον Όρος. Σ' αυτό μ’ έσπρωξε και η ρούσικη λογοτεχνία.»)
1915: με τον συγγραφέα και φίλο του Αντώνη Πρωτοπάτση και άλλους γνωστούς του ασχολείται στη Μυτιλήνη με λαογραφικές μελέτες.
1916: κατατάσσεται εθελοντής στην «Εθνική Άμυνα». Υπηρετεί ως στρατιώτης και αξιωματικός στο μακεδόνικο και αργότερα στο μικρασιατικό μέτωπο, όπου τραυματίζεται. («Όταν έγινε η υποχώρηση υπηρετούσα στο μέτωπο Προύσης. Ήμουν κατάκοπος. Με την πρώτη στάση που κάναμε έπεσα αναίσθητος από την κούραση. Θα ν’ έπεφτα στα χέρια των Τούρκων. Με γλίτωσε ο υπηρέτης μου, ο οποίος με τα παρακάλια του και με τριψίματα του με σήκωσε. Στη δεύτερη στάση έπεσα πάλι αναίσθητος και ήρθε και με γλίτωσε ένας υπολοχαγός του δικού μου λόχου. Στο τέλος κοιμήθηκα δύο ώρες και συνήλθα. Τότε άκουσα -είχαν μπει οι Τούρκοι στην Προύσα, κι είχαν ανέβει σ' ένα μιναρέ- τους άκουσα να ευχαριστούν το Θεό. Είμαι ο τελευταίος που έφυγε απ' την Προύσα»)
1923: απολύεται από τον στρατό. Ενδιαφέρεται για τη μεταφύτευση στην Ελλάδα των ανατολίτικων βιοτεχνιών (της αγγειοπλαστικής της Κιουτάχειας και της ταπητουργίας). Οργανώνει στο Λύκειο Ελληνίδων έκθεση προϊόντων τους, μαζί με έργα των Κόντογλου και Παπαλουκά. Τον Νοέμβριο δεύτερο ταξίδι στο Άγιο Όρος, όπου μελετάει την αρχιτεκτονική, τα ζωγραφικά έργα και τα εικονογραφημένα χειρόγραφα των μοναστηριών.
1924: οργάνωση έκθεσης στη Θεσσαλονίκη με έργα του Παπαλουκά.
1925: μαζί με τον Στρατή Μυριβήλη ιδρύει στη Μυτιλήνη τον «Σύλλογο Μουσικών Τεχνών». Επιστρέφει στην Αθήνα και συγκροτεί την εταιρεία «Διακοσμητικής Τέχνης» με τον Κόντογλου και τον Παπαλουκά. Συμμετέχει στην έκδοση του περιοδικού «Φιλική Εταιρεία».
1926-1927: προσλαμβάνεται ως καλλιτεχνικός διευθυντής στην «Αγγειοπλαστική της Κιουτάχειας» και παράλληλα δημοσιεύει κείμενα του στις εφημερίδες της Θεσσαλονίκης και της Μυτιλήνης.
1927: ύστερα από σοβαρό κλονισμό της υγείας του, καταφεύγει κοντά στους δικούς του στη Θεσσαλονίκη και αρχίζει να καταγίνεται με τη ζωγραφική. Περιοδεύει στην ύπαιθρο της Μακεδονίας και συνεχίζει τη συνεργασία του με το περιοδικό Φραγγέλιο. («Το καλοκαίρι τον 1927, λόγω της κλονισμένης υγείας μου, βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, στους δικούς μου. Συγκατοικούσαν με μία συγγενική μας οικογένεια και είχα κάθε βράδυ 16 μοντέλα. Εκεί άρχισα να ζωγραφίζω. Σ' αυτό το στάδιο μ’ απασχολούσε ο φωτισμός. Αργότερα, σ' ένα χωριό που βρέθηκα κι είχα φιλία με το δάσκαλο, ζωγράφιζα τα παιδιά του σχολείου, αγόρια και κορίτσια. Τότε πέρασα στη μονοκοντυλιά, που είναι πολύ δύσκολη...»)
1929: πρώτη έκδοση του κορυφαίου έργου του Ιστορία ενός Αιχμαλώτου. Επίσης, δημοσίευση της δημοσιογραφικής έρευνας «Ορεινή Ελλάδα» σε εννιά συνέχειες στην εφημερίδα Πρωία, με τον τίτλο «Ληστρική κοινωνία».
1930: έκθεση ζωγραφικής στο Λύκειο Ελληνίδων της Αθήνας. Ταυτόχρονα δημοσιεύει μικρά λυρικά κείμενα και δημοσιογραφεί σε αθηναϊκές εφημερίδες.
1931: επιμελείται τη μεταθανάτια έκδοση του Νίκου Βέλμου Νέος Κόσμος και αρχίζει να μελετάει τη ζωή και το έργο του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά. Γνωρίζεται με τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη, με τον οποίο αλληλογραφεί μέχρι το 1937. («Βλέπω κάτι προπλάσματα του Χαλεπά και λέγω: "Αυτό δεν μπορούσε να το κάνει κανένας Ευρωπαίος. Ούτε ο Ροντέν, ούτε.. Αυτό είναι η αρχαία πλαστική [...] Αφιέρωσα 50 χρόνια σχεδόν στον Χαλεπά. Ήταν προβληματική η μορφή του. Πράγμα που έκανε τους άλλους μελετητές να μη μπαίνουν στο βάθος»)
1934: ιδρυτικό μέλος της «Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών». («Γι’ αυτό σε όλο το διάστημα που ήμουν γενικός γραμματεύς της Εταιρείας, κάπου δέκα χρόνια, προσπάθησα να φέρω την ενότητα και κατάφερα τότε να ενωθούν ο Σύνδεσμος και η Εταιρεία σε ένα σωματείο»)
1935-1937: μαζί με τον Πικιώνη, τον Παπαλουκά, τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα και τον Καραντίνα εκδίδει το πρωτοποριακό περιοδικό Το τρίτο μάτι.
1937: περνάει λίγους μήνες κοντά στους δικούς του στις Σέρρες, αναζητώντας λίγη ανάπαυση στην ταραγμένη ζωή του.
1937-1939: γραμματέας της τουριστικής επιτροπής στη Θεσσαλονίκη.
1939-1940: συνεργάτης του περιοδικού «Νεολαία».
1940-1941: υπηρετεί ως αξιωματικός στον ελληνοϊταλικό πόλεμο.
1942: παντρεύεται τη Δήμητρα Δούκα η οποία, μετά από δική του προτροπή, εξελίσσεται σε συγγραφέα. Την ίδια περίοδο εντάσσεται στο ΕΑΜ, φυλακίζεται και κακοποιείται από τους Γερμανούς, ενώ για μεγάλο διάστημα κρύβει στο σπίτι του μια εβραϊκή οικογένεια από τη Θεσσαλονίκη. («...Μου 'στείλε ο Πεντζίκης μια εβραϊκή οικογένεια, για να τους κρύψω στο σπίτι μου. Πρώτα έφτασαν τα παιδιά, οΑρνάλδος και ο Ίζος, κι ύστερα οι γονείς-Ταζάρτες ήταν το επώνυμο τους. Πώς να τους πω όχι. Εμένα η ανθρωπιά μου είναι σύμφυτη με την ύπαρξη μου όλη. Τους πήρα λοιπόν στο σπίτι μου...δυο δωμάτια όλο κιόλο...Ευτυχώς όλα πήγαν καλά ως την Απελευθέρωση. Μετά τον πόλεμο τα δυο Εβραιόπουλα εγκαταστάθηκαν στο Μιλάνο, όπου έκαναν μια μεγάλη επιχείρηση, με χίλια άτομα προσωπικό. Όταν έλειπα στη Μόσχα, για την εγχείρηση, ήρθε στην Αθήνα να με δει ο Αρνάλδος. Είχε καταλάβει, είχε πληροφορηθεί ότι περνούσαμε άσχημα. Από τότε δεν έπαψε ούτε μήνα να μη μου στέλνει ένα τακτικό βοήθημα, 27.500 το μήνα. Χωρίς αυτά τα λεφτά δε θα είχαμε αυτά τα δυο κρεβάτια στο γηροκομείο. Όσο για την Πολιτεία, έτσι φέρεται συνήθως η Πολιτεία, αδιαφορεί όσο ζεις κι όταν πεθάνεις σου στέλνει ένα στεφάνι στον τάφο σου»)
1946: υπηρετεί στα κινητά ιατρεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.
1948: συνεργάζεται με το περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα και στη συνέχεια γίνεται διευθυντής του. Επίσης, συνεργάτης των περιοδικών Ο αιώνας μας, Ποιητική Τέχνη και Ζυγός.
1953-1960: γενικός γραμματέας στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών.
1962: μετάβαση στη Μόσχα για εγχείρηση προστάτη, που τελικά δεν πραγματοποιείται. Από τότε ζει κατάκοιτος στο σπίτι του.
1965-1969: τακτικός συνεργάτης του περιοδικού Διαγώνιος. Ολοκληρώνει τα έργα του Οδοιπόρος και Ενώτια, καθώς και τον κύκλο των κειμένων του για τον Γιαννούλη Χαλεπά.
1967-1974: ταλαιπωρείται από τη στρατιωτική δικτατορία.
1970: ξανατυπώνει όλα σχεδόν τα βιβλία του (τα περισσότερα από τις εκδόσεις Κέδρος) και παρουσιάζει νέα. Ζει σε διάφορα γηροκομεία. («...Στωικά αντιμετωπίζω τη μοναξιά. Στωικά και φιλοσοφικά...Κι αν ακόμα μπορούσα να περπατήσω, τι μπορούσα να κάνω στα 89 μου χρόνια; Έχω κάνει το καθήκον μου. Και καθήκον είναι να θυσιάζεις το ίδιο σον το συμφέρον για το καλό τον συνόλου... Τον θάνατο όχι μόνο δεν τον φοβάμαι, αλλά τον περιμένω σαν λυτρωτή...Α, πώς να μιλήσω για τη ζωή! Η ζωή είναι πολλά πράγματα, όλα τα πράγματα και συγχρόνως ένα τίποτε.»)
1983: ο δήμος Ζωγράφου δημιουργεί ένα μικρό μουσείο «Στρατή Δούκα» στο Πνευματικό του Kέντρο και τον ανακηρύσσει επίτιμο δημότη. Επίτιμος πρόεδρος στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών.
26 Νοεμβρίου 1983: θάνατος του Στρατή Δούκα.

Εργογραφία

I. Λογοτεχνικά

1. Ιστορία ενός αιχμαλώτου. Εκδ. Χ. Γανιάρης, Αθήνα 1929, 1932. «Bιβλιοπωλείο της Εστίας», 1958. Πολιτικές και λογοτεχνικές εκδόσεις, Bουκουρέστι 1962, Αιγόκερως, Θεσσαλονίκη 1969, Kέδρος, 1977 (με σχέδια του Δ. Μυταρά), 1980 (με σχέδια του σουηδού ζωγράφου Bengt Keinstenson). Έχει μεταφραστεί στα τσέχικα, στα σουηδικά και στα βουλγαρικά.
2. Εις εαυτόν, Iδιωτική έκδοση, Αθήνα 1930, Ε.Λ.I.Α., Αθήνα 1981 (φωτοστατική έκδοση).
3. Γράμματα και συνομιλίες. Ανάτυπο από το περιοδικό Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη 1966, Διογένης, Αθήνα 1975.
4. Ο βίος ενός αγίου (Γιαννούλης Χαλεπάς). Ανάτυπο από το περιοδικό Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη 1967. Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο Γιαννούλης Χαλεπάς, «Kέδρος» 1978.
5. Οδοιπόρος. Ανάτυπο από το περιοδικό Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη 1968, Iδιωτική έκδοση, Αθήνα 1975, Kέδρος, 1981.
6. Δεσμός, Kέδρος 1970, 1978. Περιέχει μικρή ανθολογία έργων του Στρατή Δούκα, της γυναίκας του Δήμητρας Δούκα και του αδελφού του Αλέκου Δούκα.
7. Μαρτυρίες και κρίσεις, Iωλκός, Αθήνα 1971 (αποσύρθηκε από την κυκλοφορία επειδή είχε πολλά παροράματα), Iωλκός, Αθήνα 1972, Kέδρος 1977.
8. Ο μικρός αδελφός. Iδιωτική έκδοση, Aθήνα 1972, Διογένης, Aθήνα 1975.
9.Ενώτια. Iδιωτική έκδοση, Aθήνα 1974. «Κέδρος» 1978, 1981.
10. Ενθυμήματα από δέκα φίλους μου. «Κέδρος» 1976.
11. Οι δώδεκα μήνες, «Κέδρος» 1982. Χειρόγραφη αντιγραφή των κει-μένων από τη ζωγράφο Φωτεινή Σχίζα με εικονογράφηση του συγγραφέα. Bρίσκεται ενσωματωμένο στον Οδοιπόρο.
12. θερμοκήπιο, «Κέδρος» 1982 (με εικονογράφηση του συγγραφέα).

Πρακτικά ΙΑ' Διεθνούς συνεδρίου για την Οδύσσεια (Ιθάκη 2009)


Αναλυτικότερα στο ιστολόγιου του Λ. Πόλκα
Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Χρήσιμο υλικό για τον Οδυσσέα Ελύτη

Επειδή φέτος, εκτός άλλων, γιορτάζονται τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη και είναι πιθανό κάποια διδακτικά σενάρια να είναι αφιερωμένα στη διδασκαλία έργων του ποιητή θα ήταν χρήσιμο να συγκεντρώσουμε ιστοτόπους με χρήσιμο υλικό.

Making Videos on the Web



Εύκολα και γρήγορα βιντεάκια και μίνι ταινίες με τα νέα εργαλεία του YouTube. Δημιουργήστε κινούμενα σχεδία, βίντεο και ψηφιακές ιστορίες με τη χρήση avatar, εικόνων, ήχων και άλλων στοιχείων στο «YouTube Create», μια νέα πύλη με τρία εργαλεία : το GoAnimate, το Stupeflix, και το Xtranormal και αποθήκευση στο YouTube
Δείτε στο FreeTechnology for Teachers μόλις για το πώς να φτιάχνουν οι εκπαιδευτικοί βίντεο, όχι μόνο με τα εργαλεία της ΥouTube αλλά και με το Animoto, το Masher, το PhotoPeach, το MyJayCut και πώς να τα μοιράζεστε στο Διαδίκτυο
Πηγη: http://nikosictedu.blogspot.com

Η τέχνη αποτυπώνει τα Πάθη του Χριστού

* Το εξαιρετικό αυτό υλικό συγκέντρωσε η δασκάλα Πόπη Κανάκη Χαραλαμποπούλου και το δημοσίευσε στο ιστολόγιό της. Την ευχαριστούμε πολύ! 
Τα Εγκώμια της Μεγάλης Εβδομάδα είναι ύμνοι, που παρακολουθούν τις αφηγήσεις των Ευαγγελίων, από τη σύλληψή του Κυρίου ως τον σταυρικό Του θάνατο. Οι υμνογράφοι, με λυρικό τρόπο, παρουσιάζουν  την  Παναγία  να θρηνεί με πόνο για  το παιδί της. Παράλληλα μέσα από τους ύμνους εκφράζεται η συμπαράσταση  στο πρόσωπο της Θεοτόκου, που όπως κάθε πονεμένη μητέρα  υποφέρει. 
  Επιτάφιος Θρήνος- Εγκώμια Στάση Τρίτη
Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου τέκνον,
που έδυ σου το κάλλος;
(...) 
Ω φως των οφθαλμών μου,
γλυκύτατόν μου τέκνον,
πως τάφω νυν καλύπτη;
(...)
Αι γενεαί πάσαι
ύμνον τη ταφή σου
προσφέρουσι, Χριστέ μου.

Έργα μεγάλων ζωγράφων για τα Θεία Πάθη
Καραβάτζιο


Ιδού ο άνθρωπος (Ecce huomo), 1571-1610

Οδηγός εγκατάστασης Moodle σε σελίδα του ΠΣΔ


Πηγή: http://errosotamala.blogspot.com/
Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Τοπική γευσιγνωσία, Πολιτιστικό Πρόγραμμα ΓΕΛ Αρχαγγέλου στην Κώ

Το Γενικό Λύκειο Αρχαγγέλου υλοποίησε το σχολικό έτος 2010-11 Πολιτιστικό Πρόγραμμα με θέμα την Τοπική Γευσιγνωσία. Οι υπεύθυνοι καθηγητές ήταν ο Διμέλης Νικόλαος και ο Σαρικάς Σάββας. Οι συμμετέχοντες μαθητές/τριες συγκέντρωσαν παραδοσιακές συνταγές για φαγητά και γλυκά, τις οποίες θα ανατυπώσουν σε έντυπο.
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του προγράμματος, οι συμμετέχοντες μαθητές/τριες πραγματοποίησαν εκπαιδευτική εκδρομή στην Κω από τις 9 ως τις 12 Απριλίου 2011.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κεφάλου υποδέχτηκε τους μαθητές στον Κέφαλο, στην τοποθεσία Άη Γιάννης και προσέφερε γεύμα με παραδοσιακά φαγητά. Επίσης, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τον τρόπο παρασκευής των παραδοσιακών φαγητών. Ακολούθησε χορευτικό πρόγραμμα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κεφάλου και από μαθητές του ΓΕΛ Αρχαγγέλου.
Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Παπαηλία Γιώργο και όλους τους εθελοντές για την οργάνωση της εκδήλωσης. Περάσαμε υπέροχα !!!
Για να δείτε ολόκληρη την ανάρτηση και τα πολύ όμορφα βίντεο από την εκδήλωση επισκεφθείτε το ιστολόγιο του ΓΕΛ Αρχαγγέλου , που διαχειρίζονται οι συνάδελφοι Στέλλα Λαμπριανού και Σάββας Σαρικάς.
Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Κι έγινε η απώλεια συνήθεια μας.. (Για τον Νικόλα)

Φεύγεις κι εσύ μαζί με όλους τους άλλους.. Μαζί με όλες αυτές τις φωνές που μας κάνουν να στεκόμαστε στα πόδια μας.. να ονειρευόμαστε!! Αυτός ο τίτλος του τραγουδιού από τα Διάφανα Κρίνα, νομίζω οτι περιγράφει ακριβώς αυτό που νοιώθω. Δεν άντεξες πολύ μακρυά από το φίλο σου, το Μανώλη και πήγες να τον βρείς σε 40 μέρες... Κι έγινε η απώλεια συνήθεια μας... Μένουμε πίσω να αναπολούμε, να θυμόμαστε τις στιγμές της ζωής μας που έντυσες με τη φωνή σου..
Θα μου πείς γιατί σε ένα εκπαιδευτικό ιστολόγιο δημοσιεύεις αυτήν την "επιστολή".. Γιατί ήσουν εσύ που χρωμάτισες τα παιδικά μου χρόνια.. όταν ο πατέρας μου τριών ετών με έφερνε στη συναυλία σου και όταν μαζί με τον γερμανό-φιλέλληνα καλύτερο του φίλο "εκβιαστικά" με μύησαν στις μελωδίες σου.. Η πρώτη μου κασσέτα!! Η εκδίκηση της γυφτιάς..Μετά ήρθε το "Χαράτσι"..  Από τότε έγινες το sountrack της ζωής μου.. Μελοποίησες την εφηβεία μου, τα φοιτητικά μου χρόνια, τις χαρές και τις λύπες μου...Μέχρι την συνάντηση στην Μονή Λαζαριστών- εκείνο το υπέροχο βράδυ με την αγαπημένη μου παιδική φίλη..!!!
Ξέρω δεν άντεξες εδώ και προτίμησες την γειτονιά των αγγέλων..είναι καλύτερα εκεί. Όμως, που και που να μας θυμάσαι και εμάς και να κατεβαίνεις στο παρεάκι μας να πίνουμε το κράσακι μας, να βλέπεις τα χάλια μας και να μας "φτιάχνεις" με τα τραγούδια σου. Η θέση σου στον Αντρίκο, στη Νισυρο, σε περιμένει ευλαβικά. Η αύρα σου πλανιέται σ' όλο το νησί.
Δε λέω αντίο, γιατί είμαι σίγουρη οτι θα τα ξαναπούμε στην επόμενη κρασοσυνάντηση της παρέας και στο επόμενο ταξίδι μου στη Νίσυρο...
Καλό ταξίδι....προς το παρόν!!!

Έγραψαν για τον Νικόλα
"Ο Χατηδάκης ξεσκονίζει παρτιτούρες, ο Άσιμος με τον Παύλο κουρδίζουν κιθάρες, ο Λοίζος έπιασε στυλό να γράψει, ο Ξυδούς με το Μανώλη το Ρασούλη τριγυρνάνε ανήσυχοι και σιγοτραγουδάνε.Όλοι έτοιμοι , περιμένουν το μπαγλαμαδάκι του Νικόλα. Γλέντια σήμερα στην απάνω γειτονιά....Στην κάτω γειτονιά ήρθε Μεγάλη Παρασκευή πριν την Μεγάλη Βδομάδα....." (σχόλιο χρήστη You Tube)

Ο Νίκος στην Τούμπα

Γράμμα στο Νίκο Παπάζογλου...
O αληθινός Νίκος Παπάζογλου
Tα λόγια ενός καλού μου φίλου για τον Νικόλα
"Ενας ωραίος Ελληνας της Μεταπολίτευσης" Tου Νικου Γ. Ξυδακη
Απώλειες (σε συναδελφικό ιστολόγιο)
Καληνύχτα, καρντάση μου του Θ. Κοροβίνη




Μουσικά πορταίτα από το αρχείο της ΕΡΤ
Η τελευταία συνέντευξη στη Βίκυ Φλέσσα

Όπως λέει και ο φίλος μου ο Αντρέας "το πιο αληθινό φεγγαράκι μας"









Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Ρατσισμός: Ένα βίντεο που θα σας βάλει σε σκέψεις


tvxs.gr | Μία τάξη, φυλετικά διαχωρισμένη by tvxorissinora

Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων.

Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος, τη μακροχρόνια επιρροή του στα παιδιά και τη δύναμή του που κράτησε τριάντα ολόκληρα χρόνια.

Πηγή: http://tvxs.gr
Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Herbert Hunger: Σχετικά με την "μίμηση" της κλασικής αρχαιότητας στην βυζαντινή λογοτεχνία

Ακολουθεί μια σύντομη περιληπτική παρουσίαση του άρθρου του Herbert Hunger, “On the imitation (μίμησις) of antiquity in byzantine literature” (Dumbarton Oaks Papers 23-24, 1969-70, pp. 14-48).

aliud ex alio haeret: όχι στείρα αλλά γόνιμη μίμηση που οδηγεί σε σπουδαία λογοτεχνικά έργα. Το προγενέστερο έργο αποτελεί την έμπνευση για κάτι κάτι νέο, όπως παραδίδει και ο Κοιντιλιανός στο Intitutio oratoris .

Από νωρίς τέθηκε το θεωρητικό πλαίσιο σε σχέση με τη θεωρία της μίμησης
  • Διονύσιος ο Αλικαρνασεύς: ένας από τους πρώτους που ανέπτυξαν την θεωρία της μίμησης στο έργο του Περί μιμήσεως.
  • Λογγίνος (ή ψευδο-Λογγίνος): θα ασχοληθεί δύο αιώνες αργότερα με το θέμα αυτό στο Περί ύψους.
  • Δίων ο Χρυσόστομος: o σύντομος λόγος του Ν. 18 αποτελεί ένα σημαντικό τεκμήριο για την θεωρία της μιμήσεως κατά την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο.
  • κατά την Ύστερη Αρχαιότητα και την Βυζαντινή περίοδο, ωστόσο, δεν υπάρχουν  πολλά έργα που να ασχολήθηκαν με το θεωρητικό πλαίσιο της μίμησης. Πιθανόν γιατί μέχρι εκείνη την περίοδο η μίμηση ρητορικών μοντέλων είχε καταστεί συνήθης πρακτική.

Κριτήριο αξιλόγησης "Τηλεργασία"


ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
Στην εποχή της ταχύτητας που ζούμε οι αλλαγές είναι αναμενόμενες σε πολλούς τομείς. Έτσι, και στον εργασιακό χώρο παρατηρούνται όχι μόνο καινούργια επαγγέλματα αλλά και
διαφορετικές μορφές εργασίας και σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. Ο λόγος γίνεται για την τηλεργασία, η οποία έχει κάνει την εμφάνισή της και στην Ελλάδα και, όπως
πιστεύουν πολλοί, μπορεί όχι μόνο να συμβάλει στη μείωση της ανεργίας αλλά και να αποφέρει στους εργαζομένους και στους εργοδότες μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη απ' ό,τι η συμβατική εργασία.Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η τηλεργασία μπορεί να οριστεί ως η μορφή εργασίας που εκτελείται από ένα άτομο κυρίως σε ένα σημαντικό μέρος της, σε τοποθεσίες εκτός του παραδοσιακού εργασιακού χώρου, για έναν εργοδότη ή πελάτη,
και η οποία περιλαμβάνει τη χρήση των τηλεπικοινωνιών και προηγμένων τεχνολογιών πληροφόρησης ως ένα ουσιαστικό και κεντρικό χαρακτηριστικό της εργασίας. Οι δύο βασικοί τρόποι τηλεργασίας είναι είτε κάποιος να είναι υπάλληλος σε έναν εργοδότη είτε ελεύθερος επαγγελματίας. Στην πρώτη περίπτωση, ο εργαζόμενος είναι μόνιμα συνδεδεμένος με το δίκτυο των εργοδοτών, η εργασιακή του ζωή είναι πολύ περισσότερο ελεγχόμενη μέσω της τεχνολογίας και έχει πολύ λιγότερη ευελιξία ως προς τον τρόπο που θα οργανώσει τον εργάσιμο χρόνο του. Στη δεύτερη περίπτωση, ο εργαζόμενος είναι πολύ περισσότερο ελεύθερος να καθορίσει τον ρυθμό εργασίας του εκτελώντας την εργασία του στον προσωπικό του υπολογιστή και συνδεόμενος μόνο όταν είναι απαραίτητο με το δίκτυο της

Τηλεργασία: Διάγραμμα έννοιας

Tilergasia
Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Λατινικά: Ανάλυση μετοχών σε προτάσεις

ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕΤΟΧΩΝ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Η ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ Κ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (σύντομη ανάλυση)

Επειδή η αναρτηση αυτή έχει αρκετά μεγάλη απήχηση με βάση τα σχόλια σας, σας παραπέμπω σε ένα ντοκυμαντέρ από το αρχείο της ΕΡΤ, με θέμα την ζωή του αγαπημένου μου συγγραφέα

αλλά και στην ταινία που βασίζεται στο συγκεκριμένο κείμενο
Η τιμή της αγάπης

Εξαιρετικό υλικό για τις εργασίες σας και συγκεκριμένα για την θέση της γυναίκας θα βρείτε στο βιβλίο του εκπαιδευτικού που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Υπ. Παιδείας Κύπρου

Η ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ Κ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ
(σύντομη ανάλυση)



Νοηματική απόδοση

Σε ένα προάστιο της Κέρκυρας, στις αρχές του αιώνα, ζει η οικογένεια της σιόρας Επιστήμης της Τρινκούλαινας, που αποτελείται από την ίδια, τον άντρα της και τα τέσσερα παιδιά τους. Οι φροντίδες για το σπίτι και τα παιδιά περνούν απ’ τα χέρια της, καθώς ο άντρας της είναι μέθυσος και ανίκανος. Ένα πρωινό η σιόρα Επιστήμη παρέχει βοήθεια στον Αντρέα, νέο από χρεοκοπημένη αρχοντική οικογένεια, που κάνει λαθρεμπόριο ζάχαρης και τον κυνηγάει η αστυνομία. Τότε γίνεται η πρώτη επαφή του με την πιο όμορφη κόρη της ηρωίδος, τη Ρήνη, και ένα αμοιβαίο αίσθημα αρχίζει να αναπτύσσεται μεταξύ τους από εκείνη την ημέρα. Λίγες μέρες αργότερα ο Αντρέας συζητεί σε μια ταβέρνα με τους φίλους του πολιτικά. Η συζήτηση όμως σε λίγο στρέφεται στο θέμα του γάμου: ο Αντρέας βλέπει σαν τη μοναδική λύση, για να μην πουλήσει το σπίτι του, να παντρευτεί την πλούσια νύφη που του προξενεύουν. Έτσι, βρίσκεται ανάμεσα στο δίλημμα της οικονομικής σωτηρίας του και της αγάπης του. Μετά από λίγο καιρό, η Ρήνη βάζει κρυφά στο σπίτι τον Αντρέα, πράγμα που ήταν μεγάλη προσβολή την εποχή εκείνη. Η σιόρα Επιστήμη, μόλις το πληροφορείται καταφθάνει αναστατωμένη στο σπίτι, ο Αντρέας όμως την καθησυχάζει υποσχόμενος
πως θα παντρευτεί την κόρη της τής ζητάει όμως προίκα, για να μη χάσει το σπίτι του. Η μητέρα της Ρήνης και η ίδια, κλαίγοντας υποστηρίζουν πως δεν έχουν ανάγκη από προίκα και μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τη δουλειά τους, αφού και οι δύο εργάζονται. Ο Αντρέας όμως επιμένει απορρίπτοντας το ποσό που του υπόσχεται μετά από μεγάλη πίεση η Τρινκούλαινα. Η Ρήνη παίρνει προς στιγμή το μέρος του Αντρέα, κινούμενη από την αγάπη της, η σιόρα Επιστήμη όμως είναι ανένδοτη. Ο διάλογος συνεχίζεται για αρκετή ώρα στο ίδιο μοτίβο και τελικά ο Αντρέας φεύγει, αφού υπόσχεται στη Ρήνη πως θα την παντρευτεί. Για να κερδίσει τα χρήματα που χρειάζεται, ο Αντρέας συνεχίζει το λαθρεμπόριο. Σε κάποιο ταξίδι του όμως μαθαίνει πως η Ρήνη ετοιμάζεται να παντρευτεί. Πηγαίνει στο σπίτι της, τη βρίσκει μόνη και την πείθει να τον ακολουθήσει. Ύστερα από λίγο η σιόρα Επιστήμη πηγαίνει να τους βρει. Ο Αντρέας υπόσχεται να παντρευτεί τη Ρήνη, χωρίς καμία απαίτηση για προίκα. Αλλά ο καιρός περνάει και η υπόσχεση του Αντρέα δεν πραγματοποιείται. Στο μεταξύ η Ρήνη έχει μείνει έγκυος, και ο Αντρέας πουλάει ψάρια στην αγορά, αφήνοντάς την μόνη στο σπίτι. Η σιόρα Επιστήμη βρίσκει μια μέρα τον Αντρέα την ώρα της δουλειάς του και του ζητάει να συζητήσουν. Εκείνος όμως δε δέχεται και τη διώχνει. Πάνω στην οργή και την απελπισία της αρπάζει ένα μαχαίρι και τον τραυματίζει ελαφρά στο μπράτσο. Την ώρα που την πιάνουν οι αστυνομικοί δίνει στον Αντρέα το κλειδί του κομού που φυλάει τα λεφτά στο σπίτι της και του λέει να τα πάρει όλα, με μόνο αντάλλαγμα να την υπερασπίσει στο δικαστήριο.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Γενικά γνωρίσματα της πεζογραφίας του Ιωάννου που αφορούν και τα δυο πεζογραφήματα που είναι στην ύλη των εξετάσεων

-Δημιούργησε ένα δικό του πεζογραφικό είδος, που ο ίδιος το ονόμασε «πολύπτυχο πεζογράφημα» που αποτελεί σύζευξη λογοτεχνικών ειδών (δοκίμιο, χρονικό, σχόλιο).
-Μεταπολεμική λογοτεχνία (δημοσιεύει τα έργα του στα χρονικά πλαίσια της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς αλλά οι ήρωές του βιώνουν γεγονότα των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων)
-Το προσωπικό βίωμα είναι πρώτη ύλη της πεζογραφίας του. Αντλεί το υλικό του από τα παιδικά του χρόνια, τον κόσμο της προσφυγιάς, τον πόλεμο και την κατοχή, την μεταπολεμική Ελλάδα. Τα πεζογραφήματα του Ιωάννου αποτελούν μικρογραφίες της καθημερινότητας. Μαρτυρίες, βιώματα, εντυπώσεις, περιγραφές, λεπτή παρατήρηση, σχόλιο, ανάκληση του παρελθόντος και διαπραγμάτευση του παρόντος, έκφραση της υπαρξιακής αγωνίας είναι τα κύρια στοιχεία των αφηγημάτων του
-Βιωματικός χαρακτήρας (όχι απόλυτα αυτοβιογραφιακός).Τα βιώματα συμπλέκονται με τη φαντασία, με την εμπειρία, με την μνήμη και έτσι μεταπλάθονται και μεταμορφώνονται σε μικρο-αφηγήσεις, που δεν κατατείνουν στη σύνθεση ενός νοήματος ή μιας αλήθειας για δημόσια κατανάλωση αλλά έχουν χαρακτήρα καταγραφικό, χρονογραφικό.,


Wikis στη διδασκαλία

wikis


Γενικά

Ένα wikispace είναι ένας δικός σας χώρος, που συνήθως χρησιμοποιείται για ένα σκοπό ή είναι αφιερωμένος σε ένα θέμα. Το χώρο μπορεί να αποτελούν πολλές σελίδες, αρχεία και εικόνες. Παρακάτω δίδονται οδηγίες θεωρώντας ότι έχετε ανοίξει ήδη λογαριασμό στο Wikispaces.


Δημιουργώντας ένα νέο wikispace
Για να δημιουργήσετε ένα νέο χώρο, πηγαίνετε στο χώρο του προσωπικού σας λογαριασμού κάνοντας κλικ στο όνομα που έχετε δώσει…
Και στη συνέχεια κάντε κλικ στο «Create a New Wiki» , που βρίσκεται πάνω και δεξιά στην οθόνη σας. Μπορείτε να δημιουργήσετε όσους χώρους θέλετε.


Τύπος Χώρου

Μπορείτε να δημιουργήσετε κάποιον από τους παρακάτω τρεις τύπους χώρου στο wikispaces:
1. Public (Δημόσιος) Αυτός ο τύπος χώρου είναι θεατός από όλους και όλοι μπορούν να τον επεξεργαστούν.
2. Protected ( Προστατευμένος) Αυτός ο τύπος χώρου είναι θεατός από όλους, αλλά μόνο τα μέλη του μπορούν να τον επεξεργαστούν.
3. Private (Ιδιωτικός) Αυτός ο τύπος χώρου είναι θεατός και μπορούν να τον επεξεργαστούν μόνο τα μέλη του (με συνδρομή).